انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 2 2015 05 22 Possibility of Nativizing Political Science: inspired by China's experience امکان یا امتناعِ«بومی سازی علوم سیاسی»؛ در پرتو تجربه ی علوم سیاسی چین 35 78 259 FA سید صمد حسینی واسوکلایی دانشگاه خوارزمی حسین جمالی دانشگاه مازندران Journal Article 2014 08 05 <span style="font-size: 14.0pt; line-height: 115%; font-family: "> </span> <br />The demand for nativizing political science in Iran has a long precedence, almost three decades, however it has been placed in higher education authorities' agenda during two or three years under the political system's will for radical change in humanities. It seems that due to some similarities between Iranian and Chinese revolutions, examination of China's experience regarding political science can reveal the possibility of nativizing this academic field in Iran. The Chinese contemporary political science indicates that this science grows and develops within the world political science's frameworks and paradigms and at the same time, it has managed to gain an appropriate validity in the political science community as an independent academic field by using scientific methods, orientations and principles. The most significant feature of Chinese political science regarding nativization is its relevance with Chinese government and society. From this viewpoint, the existing issues of Chinese politics are examined and analyzed by convenient scientific methods. It seems that given the experience of China regarding political science and its lessons for Iranian political science, nativization means the application of methods, patterns and theories of political science in related issues of the examined society. Thus radical change in this academic field is non-scientific, unpractical and impossible. هرچند مطالبه­ی بومی­گرایی برای رشته­ی علوم سیاسی ایران، سابقه­ی نسبتاً طولانیِ حدود سی ساله بعد از انقلاب اسلامی دارد، امّا این پدیده، طیِّ دو یا سه سال اخیر، تحت اراده­ی نظام سیاسی، به میزانی تشدید شده که موضوعِ «تحوّل ماهوی و بنیادین علوم انسانی» و به تبع آن علوم سیاسی، در دستور کار متولّیان نظام آموزش عالی کشور قرار گرفته است. به نظر می­رسد، به دلیل برخی همانندی­ها بین جامعه و انقلاب ایران و چین، بررسی روند و تجربه­ی علوم سیاسی چین می­تواند امکان یا امتناع بومی­سازی در این رشته دانشگاهی را آشکار سازد. اکنون با بررسیِ گسترش علوم سیاسی در چین می­توان نسبت بین بومی­گرایی و علوم سیاسی را به نحو مناسب ­تری درک کرد. علوم سیاسی معاصر چین، بیانگر آن است که این علم، ضمن رشد و توسعه در درون چارچوب و پارادایم علوم سیاسی جهان، به مثابه یک رشته دانشگاهی مستقل و با به­کارگیری روش­ها، جهت­گیری­ها و اصول علمی، توانسته است اعتبار مناسب در میان جامعه علوم سیاسی را پیدا کند. مهم­ترین ویژگی علوم سیاسی در چین و در ارتباط با بومی­گرایی، ربط و مناسبت آن با جامعه و حکومت چین است. از این دیدگاه، موضوعات موجود در عرصه­ی سیاست چین با روش­های متعارف علمی بررسی و تحلیل می­شوند. به نظر می­رسد، با توجّه به تجربه­ی علوم سیاسی در چین، و نیز تسرّی آن به علوم سیاسی در ایران، بومی­گرایی به معنای به­کارگیری روش­ها، الگوها و نظریه­های علوم سیاسی در مورد موضوعات مرتبط با جامعه­ی مورد بررسی است و تحوّل ماهوی و بنیادی در این دیسیپلین دانشگاهی، غیر علمی، غیرعملی و ممتنع است.    http://www.ipsajournal.ir/article_259_cfa0860e83a4c3a763a7e62d825349f7.pdf