انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 12 4 2017 11 22 DEMOCRACY AND MILITARY EXPENDITURE: EVIDENCE FROM DEVELOPING OIL-RICH COUNTRIES دموکراسی و مخارج نظامی: شواهدی از کشورهای درحال‌توسعه صادر کننده نفت 69 104 331 FA مصطفی مرادی سیف آباد دانشگاه تربیت مدرس سجاد فرجی دیزجی دانشگاه تربیت مدرس عباس عصاری آرانی دانشگاه تربیت مدرس Journal Article 2016 04 11 This study investigates the effects of the level of democracy on the share of military expenditure from oil income in developing oil-rich countries. We use a Generalized Method of Moments (GMM) to estimate our model for 40 developing oil-exporting countries during the period of 1980-2012. To get more robust results, different estimates using 3 different indexes for political institutions including Polity Index, Political Rights Index and the aggregate of Political Rights and Civil Liberties Indexes have been done. The findings show that although oil revenues have directly positive and statistically significant effects on the military expenditure, their indirect interaction with the level of democracy creates a negative and statistically significant effect on the military expenditures in these countries. This implies that while there is a strong tendency to increase military expenditure due to the increases in oil revenues in developing oil exporting countries, improving the quality of political institutions may dampen this effect. Therefore, these countries could replace military expenditures with the social expenditures (including education, healthcare, etc) smoothing the path for upgrading social welfare. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر کیفیت دموکراسی بر نحوه اختصاص درآمدهای نفتی به مخارج نظامی در کشورهای درحال‌توسعه صادر کننده نفت می‌پردازد. بدین منظور از روش گشتاورهای تعمیم‌یافته (GMM) برای تخمین مدل طی دوره زمانی 1980-2012 برای 40 کشور در حال توسعه صادرکننده نفت استفاده شده است. جهت بالابردن دقت واطمینان نتایج، تخمین‌های مجزا با به کارگیری سه شاخص مختلف برای کیفیت دموکراسی( شاخص دموکراسی Polity، شاخص حقوق سیاسی و شاخص ترکیبی حقوق سیاسی-آزادی مدنی) انجام شده‌اند. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهند که هر چند درآمدهای نفتی به طور مستقیم دارای تأثیر مثبت و معنادار بر روی مخارج نظامی کشورهای مورد مطالعه می‌باشند ولی اثر غیرمستقیم تعاملی آنها با کیفیت دموکراسی بر روی مخارج نظامی منفی بوده و به لحاظ آماری معنادار است. این نتایج نشان می‌دهند که با وجود تمایل به اختصاص بیشتر درآمدهای نفتی به مخارج نظامی در هنگام افزایش این درآمدها در کشورهای در حال توسعه صادرکننده نفت، ایجاد بسترهای مناسب و بهبود کیفیت دموکراسی می‌تواند میزان اختصاص این درآمدها به بخش نظامی را کنترل نموده و کاهش دهد. بدین ترتیب با توجه به امکان جایگزینی مخارج نظامی با مخارج اجتماعی نظیر(آموزش و بهداشت و غیره) می‌توان زمینه ارتقا و بهبود رفاه اجتماعی را فراهم نمود.

http://www.ipsajournal.ir/article_331_6da37dd3139aa4d9aa55b8d237ec5d4a.pdf