انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 13 2 2018 12 03 Friendship in International Relations and a Homegrown Perspective: Lessons from Sa’di دوستی در روابط بین الملل و نگاهی بومی به آن: درس هایی از سعدی 117 156 347 FA حمیرا مشیرزاده دانشیار دانشگاه تهران 0000-0002-7983-1397 فریبا علی کرمی کاندیدای دکترای روبط بین الملل، دانشگاه تهران Journal Article 2018 12 03 <span style="font-size: 11.0pt; mso-bidi-font-size: 12.0pt;">The emergence of critical approaches and revival of normative perspectives in the 1980s 1990s have led to vivid discussions on friendship in international relations which can even gain more momentum by what is called “emotional turn” in social sciences. Yet almost all debates in this regard are inspired by Western history and Euro-centric theories and conceptualizations. In an attempt to introduce non-western ideas and perspectives that may inspire new conceptualization and theorizing in IR, this article seeks to show how Sa’di's work can contribute to present debates about friendship in IR. Although Sa’di, the Iranian poet of the 13th century, is recognized as a non-political moral thinker and the points he raises about friendship are mostly about inter-individual interactions, our reading suggests that his ideas on friendship can contribute to current debates in IR. In his discussion on friendship he sees a variety of friendly relationships. One may find ‘realistic’ instrumental or at least conservative friendship to unilateral forgiveness that may remove hostility. He also emphasizes non-violent relations and tolerance of difference that may have significant implications for international relations. Furthermore the importance of practices and interactions in changing enmity to friendship can be recognized in Sa’di’s work.</span> <span style="font-size: 14.0pt; line-height: 115%;" lang="FA">دوستی از مفاهیمی است که با نقد جریان مسلط در عرصه روابط ­بین­الملل، تقویت رویکردهای هنجاری و نیز نگاه جامعه انگارانه به روابط میان دولت ها مطرح شده و می­تواند با ظهور آنچه در سال­های اخیر «چرخش احساسی» در علوم اجتماعی نام گرفته مورد توجه بیشتری قرار گیرد. در عین حال، همچون سایر مفاهیمی که در روابط بین ­الملل مطرحند، عمده مباحث پیرامون آن ریشه در اندیشه و تاریخ غرب دارد. در تلاش برای طرح نگرش های غیرغربی که می­توانند همگام با کثرت گرایی موجود در رشته، الهام بخش مفهوم پردازی ها و نظریه پردازی های روابط بین الملل باشند، این مقاله با بررسی تفسیری- تحلیلی آثار شیخ مصلح الدین سعدی نشان می­دهد که هرچند سعدی اندیشه های خود را بیشتر برای عرصه­ خصوصی افراد و یا روابط دولت با مردم مطرح ساخته اما با تعمق در آثار او و با توجه به طیف وسیع مضامین دوستی مورد توجه وی، می­توان مولفه هایی برای دوستی در سطح بین ­الملل نیز استخراج کرد که طیفی وسیع را از نگرش ابزاری یا حداقل حزم اندیشانه و واقع گرایانه به دوستی تا تساهل و مدارا در اخلاق جهانی و حتی بخشش یکجانبه برای غلبه بر خشونت و دشمنی را در بر می­گیرد و در ابعادی با مفهوم بندی های جاری در مورد دوستی در روابط بین ­الملل همپوشانی هایی نیز دارد.</span> http://www.ipsajournal.ir/article_347_c5ff2543b53f4cc0ad3819a36752467b.pdf