انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 13 4 2018 11 22 REPRESENTATION OF SUCCESS AND FAILURE OF ‘IRAN NUCLEAR DEAL’ IN AMERICAN AND ENGLAND MEDIA; A NARRATIVE ANALYSIS بازنمایی موفقیت یا شکست قرارداد هسته‌ای ایران در رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی؛ تحلیل روایتی 159 192 362 FA مرضیه حاجی پور ساردویی گوینده خبر/سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران فرحناز مصطفوی کهنگی استادیار/دانشگاه پیام نور فائزه تقی پور استادیار گروه مدیریت دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان) Journal Article 2018 10 18 This article applies a method of narrative analysis to investigate the discursive contestation over the ‘Iran nuclear deal’ in American and England media. In fact, the goal of this review is to recognize narrative elements constituting the deal as a US foreign policy success or failure. The article argues that foreign policy successes and failures are socially constructed through narratives and suggests how narrative analysis as a discourse analytical method can be employed to trace discursive contests about such constructions. Based on insights from literary studies and narratology, it shows that stories of failures and successes follow similar structures but different contents and include a number of key elements, including a particular setting; a negative/positive characterization of individual and collective decision-makers; and an emplotment of success or failure through the attribution of credit/blame and responsibility. The article foregrounds the importance of how stories are told as an explanation for the dominance or marginality of narratives in political discourse. این مقاله با استفاده از روش تحلیل روایتی به بررسی رقابت گفتمانی پیرامون قرارداد هسته‌ای ایران در رسانه‌های آمریکایی و انگلیسی می‌پردازد. در واقع، هدف از این بررسی، شناسایی عناصر روایتی است که موجب موفقیت یا شکست این سیاست خارجی در آمریکا شده است و اینگونه استدلال می‌شود که موفقیت و شکست یک سیاست خارجی نتیجه یک برساخت اجتماعی از روایت‌ها است. این پژوهش روش نوآورانه‌ای را برای تحلیل روایتی به عنوان یک روش تحلیل گفتمانی در بررسی رقابت‌های گفتمانی پیرامون این برساخت‌ها پیشنهاد می‌کند. بر مبنای این دیدگاه نشان داده می‌شود که روایت‌های موفقیت و شکست از ساختارهای مشابهی، اما محتواهای متفاوت، پیروی می‌کنند و عناصر کلیدی مانند بستر، شخصیت‌پردازی مثبت/منفی فردی و جمعی تصمیم‌گیرندگان و طرح کلی موفقیت یا شکست و شناسایی فرد یا افراد مسئول برای سرزنش/تشویق را شامل می‌شود. این مقاله بر اهمیت نحوه بیان روایت‌ها به عنوان دلیل سلطه یا حاشیه‌نشینی آنها در گفتمان سیاسی تأکید دارد. http://www.ipsajournal.ir/article_362_c3e878e27f52e2a57ace4d9a76fd9acf.pdf