انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 15 4 2020 11 21 The effect of public policy process on water crisis in the Islamic Republic of Iran تاثیر فرآیند سیاست‌گذاری عمومی بر بحران آب در جمهوری اسلامی ایران 45 72 417 10.22034/ipsa.2020.417 FA آرش امیری دانشجوی دکترای علوم سیاسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا، شهرضا، ایران محسن مدیر شانه چی محسن مدیرشانه‌چی (نویسنده مسئول ) دانشیار علوم سیاسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا علیرضا گلشنی دانشیار علوم سیاسی گروه علوم سیاسی واحد شهرضا، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرضا، ایران Journal Article 2020 07 19 In our country water scarcity has come to be changed water crisis depended on a number of different factors. The major aim of this study is responding to the question of extend of government policies role in creating water crisis. In order to answer this question and based on collected studies and information, a hypothesis has been proposed. The hypothesis of this study suggests that the weakness of community orientation and also deficiency about the process of water policy lead to intensify water crisis in the country. Hypothesis testing of the study is based on experimental evident by means of meta-analysis method. <br /> The results of studies indicate that late proplemology, various inferences and definitions about water crisis, interrelationship between making decision and implementation stage and deficiency of water policy evaluation; all of mentioned factors cause inadequacy of solutions. Therefore the presented solutions and decisions about water crisis has led to more using of water resources, increasing water demand and finally water crisis has been intensified in our country. مساله کمبود آب در کشور تحت تاثیر عوامل مختلفی به بحران تبدیل شده است. هدف اصلی این مقاله پاسخگویی به این سوال است که نقش سیاست‌های دولت در ایجاد این بحران به چه میزان است؟ برای پاسخ به این پرسش‌ و بر مبنای مطالعات و اطلاعات جمع‌آوری شده فرضیه‌ای طرح شد. طبق فرضیه این پژوهش، ضعف در جامع‌نگری و ناپیوستگی در فرآیند و مراحل سیاستگذاری‌ آب، سبب تشدید بحران آب در کشور شده است. محک فرضیه، بر اساس شواهد و قراین تجربی و با استفاده از روش‌ فراتحلیل صورت گرفته است.<br /> نتایج تحقیق نشان می‌دهد که مساله‌شناسی دیرهنگام، ضعف در اتقاق‌نظر در خصوص تعریف بحران آب، گسستگی بین مرحله اجرا و تصمیم‌گیری و ضعف شدید در ارزیابی فرآیند سیاستگذاری آب، سبب شده تا راه‌حلهای ارائه شده و تصمیمات، نه تنها مشکل را برطرف نکرده است بلکه به برداشت بیشتر از منابع و افزایش تقاضا منجر و بحران آب را در کشور تشدید کرده است. http://www.ipsajournal.ir/article_417_41ae36ecb9b3eee609d05b90c14222fb.pdf