انجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219Thematic analysis of «Spider» movieتحلیل مضامین سیاسی- اجتماعی فیلم «عنکبوت»75053210.22034/ipsa.2025.532FAغلامرضاحدادعضو هیات علمی گروه اقتصاد سیاسی و سیاستگذاری، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه علامه طباطبائی0000-0003-1944-2223Journal Article20241115The movie "Spider" is a story about the period when Saeed Hanai, killed sixteen female sex workers in Mashhad between 1379 and 1380. In this research, based on the technique of thematic analysis, the narration of the movie "Spider" has been deconstructed in order to reveal what image the narration of this movie has imposed on this reality, reflecting what values and what relationship it establishes with the values and norms of the official and dominant discourses in the social sphere of Iran. Analyzing the themes of “spider” movie notices that: 1- Saeed is tormented and distressed in the transitioning society of Iran where traditional values are being replaced by modern values. He considers prostitutes to be the cause of corruption and considers them impure and non-human. 2- Against the change of the dominant values, he takes an active and aggressive action based on the teachings of his respective meaning structure, and by committing murders, he gives himself meaning and role, and the social approval he gets from the society make him to feel like a hero. 3- Contrary to the government's official reading of Saeed Hanai's phenomenon, in movie he is not presented as a psychopath, but as an agent committed to dominant meaning structures. 4- Hierarchical distribution of resources prevents the formation of clear bipolarity in the society, and in such a distribution, superior-inferior relationships prevail among the subordinates as well.هر اثر سینمایی، برسازندۀ ساختاری معنایی است که مبتنی بر قواعد و هنجارهایی در پیوندی وثیق با زمینه‌ای اجتماعی، جهان خاص خود را خلق و روایت می‌کند و می‌توان با استفاده از تکنیک‌های متنوع تحلیل کیفی، با واسازی عناصر آن، ساختار معنایی جهان برساخته‌اش را آشکار، فهم و تفسیر کرد. در خصوص آثار سینمایی که بر اساس داستان‌هایی واقعی ساخته شده‌اند، ویژگی ناظر بر بازنمائی عناصر برسازندۀ زیست اجتماعی جامعه‌ای که داستان در بستر آن شکل گرفته است بیش از سایر انواع روایت قابل مشاهده و پیگیری است. در این پژوهش تلاش شده است مبتنی بر تکنیک تحلیل مضمون، روایت فیلم «عنکبوت» از پدیدۀ سعید حنایی، قاتل زنجیره‌ایِ کارگران جنسی شهر مشهد در سال‌های 1379-1380 - معروف به قاتل عنکبوتی- موضوع واسازی قرار گیرد تا آشکار شود روایت این فیلم چه تصویری را بر این واقعیت بار کرده است، بازتاب‌دهندۀ چه ارزش‌هایی است و چه نسبتی با ارزش‌ها و هنجارهای گفتمان‌های رسمی و مسلط در سپهر اجتماعی ایران امروز برقرار می‌کند. با استفاده از چارچوبی مفهومی، متشکل از مفاهیم بازنمائی، ساختار معنایی، نشانه‌شناسی و سلسله‌مراتب جنسیت و با کاربست روش تحلیل مضمونی، نتایج این پژوهش نشان می‌دهد روایت فیلم «عنکبوت» از سعید حنایی، وی را نه یک روان‌پریش بلکه کارگزار ساختارهایی معناییِ مسلط تعریف می‌کند که کنش فعالانۀ وی مبتنی بر قواعد و هنجارهای ساختاری که به آن باورمند است پارادوکس‌های تجلیِ ساختارهای سنتی در کالبد دولت‌های ابزاریِ مدرن را آشکار می‌نماید.http://www.ipsajournal.ir/article_532_298f95e1bf9136124592c8d4825a06fc.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219Gender Gap in the Fifth and Sixth Development Plans of the Islamic Republic of Iran; Content Analysis of the Economic Opportunity and Participation Indexشکاف جنسیتی در برنامه‌های پنجم و ششم توسعه جمهوری اسلامی ایران؛ تحلیل مضمون شاخص فرصت و مشارکت اقتصادی518253410.22034/ipsa.2025.534FAسعیدهشکورزاده اردبیلیدانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران0009-0004-0145-4239علی اصغرداودیاستادیار، گروه علوم سیاسی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.0000-0002-8384-5302مهنازامیرپوراستادیار گروه علوم اجتماعی، واحد قوچان، دانشگاه آزاد اسلامی، قوچان، ایران.0000-0002-8103-8347Journal Article20241213The aim is to examine the gender gap in the economic opportunity and participation index in the fifth and sixth development plans and compare with each other. This Index is one of four indicators monitored by the World Economic Forum based on a series of data, and based on that, countries are scored and ranked annually. The question is: What are the views of the fifth and sixth development programs regarding the gender gap in the index of economic participation and opportunity? Considering that the fifth plan was formulated and implemented in the principled government of Ahmadinejad and the sixth plan in the moderate government of Rouhani, the hypothesis is that in the fifth plan, economic support for women heads of households is often discussed in order to support the family institution and in the sixth plan, women have been supported for more opportunities to participate in the development of the country. By using the method of thematic analysis, the present research first examined the text of the law of the fifth and sixth development plan, then by extracting the basic, organizer and inclusive themes, it obtained the level of attention of the principled and moderate governments to the above index. Further, by examining the domestic statistics and figures as well as Iran's score and rank in the World Economic Forum, it has compared the gender gap in the fifth and sixth plans. According to statistics, the fifth program performed better than the sixth program in this indicator.هدف پژوهش حاضر بررسی شکاف جنسیتی در شاخص فرصت و مشارکت اقتصادی در برنامه‌های پنجم و ششم توسعه و مقایسه آنها با یکدیگر است. شاخص فرصت و مشارکت اقتصادی یکی از چهار شاخصی است که توسط مجمع جهانی اقتصاد بر پایه یکسری داده‌ها رصد شده و بر اساس آن کشورها سالیانه امتیازبندی و رتبه‌بندی می‌شوند. پرسش این است که برنامه‌های پنجم و ششم توسعه چه دیدگاهی نسبت به شکاف جنسیتی در شاخص فرصت و مشارکت اقتصادی داشته‌اند؟ با توجه به اینکه برنامه پنجم توسعه در دولت اصولگرای احمدی‌نژاد و برنامه ششم در دولت اعتدال روحانی تدوین و عملیاتی شده‌اند، فرضیه این است که در برنامه پنجم اغلب به حمایت اقتصادی از زنان سرپرست خانوار در جهت حمایت از نهاد خانواده و در برنامه ششم حمایت از زنان در جهت فرصت بیشتر برای مشارکت در توسعه کشور صورت گرفته است. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیل مضمون در ابتدا متن قانون برنامه‌های توسعه پنجم و ششم را بررسی کرده، سپس با استخراج مضامین پایه‌ای، سازمان‌دهنده و فراگیر، میزان توجه دولت‌های اصولگرا و اعتدال به شاخص فوق را به دست آورده است. در ادامه با بررسی آمار و ارقام داخلی و همچنین امتیاز و رتبه ایران در مجمع جهانی اقتصاد، به مقایسه شکاف جنسیتی در برنامه‌های پنجم و ششم پرداخته است. آمارها و ارقام داخلی و رتبه و امتیاز ایران در گزارش‌های مجمع جهانی اقتصاد نشان می‌دهد که برنامه پنجم نسبت به برنامه ششم عملکرد بهتری در این شاخص داشته است.http://www.ipsajournal.ir/article_534_c399862d3b9d6b76c8436e924a68c45b.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219Spatial analysis of socio-political consequences of water scarcity in Khuzestan provinceتحلیل فضایی پیامدهای سیاسی ـ اجتماعی کم‌آبی بر ناآرامی‌های تابستان سال 1400 استان خوزستان8311853510.22034/ipsa.2025.535FAیاشارذکیدانشیار گروه جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0000-0002-7117-0360آرشنصیری زرقانیدانشجوی دکتری جغرافیای سیاسی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران.0009-0004-3668-0842Journal Article20241026The water scarcity crisis in many geographical areas has many consequences in the economic, cultural, political and social fields. Among the most important socio-political consequences of water scarcity can be considered the formation of political unrest and protest gatherings. Khuzestan province is facing a water shortage crisis due to being in an arid and semi-arid climate, as well as due to a sharp decrease in rainfall in recent years, and this has had significant socio-political consequences in addition to various biological consequences. The riots of the summer of 2021 are the most obvious example. In the discussed time period, rallies were held for seven days in seventeen cities of Khuzestan province, which shows the importance of water scarcity and the risk of drought in the said province. The current research with spatial analysis approach and using library resources and using climate data, with the help of standardized precipitation index (SPI) and also using Arc GIS tool to zone Khuzestan province according to aridity, amount of precipitation and spatial distribution Social unrest in the province has been addressed. The findings of the research show that social-political consequences (specifically, protest gatherings) were more visible in cities that are located in very dry areas or where the amount of rainfall in the years prior to the protests was very low.استان خوزستان با توجه به قرارگیری در اقلیم خشک و نیمه‌خشک و نیز به علّت کاهش شدید نزولات جوّی در سال‌های اخیر با بحران کم‌آبی مواجه شده است و این امر علاوه بر تبعات زیستی گوناگون، پیامدهای سیاسی ـ اجتماعی قابل ملاحظه‌ای به دنبال داشته که در این میان ناآرامی‌های تابستان سال 1400 ه.ش بارزترین نمونه به شمار می‌رود. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیل فضایی و با بهره‌گیری از منابع کتابخانه‌ای و استفاده از داده‌های اقلیمی به کمک شاخص بارش استانداردشده (SPI) و نیز بهره‌گیری از ابزار Arc GIS به پهنه‌بندی میزان خشکی و حجم بارش در استان خوزستان و نیز توزیع فضایی ناآرامی‌های اجتماعی در سطح استان پرداخته است. یافته‌ها نشان می‌دهد که پیامدهای سیاسی ـ اجتماعی (به‌طور مشخص تجمّعات اعتراضی) بیشتر در شهرهایی نمود فضایی دارند که در نواحی بسیارخشک واقع شده و یا میزان بارش در آنها طی سال‌های پیش از اعتراضات، بسیار ناچیز ثبت شده است.http://www.ipsajournal.ir/article_535_33e8075e9970de0cfea955afd4644bb2.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219The effect of theoretical confusion on the persistence of political anomie In the relations between the government and the society in Iran after the Islamic revolutionتاثیر سرگشتگی نظری بر تداوم آنومی سیاسی در مناسبات دولت و جامعه در ایران، پس از انقلاب اسلامی11916053610.22034/ipsa.2025.536FAفرزادرستمیدانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.0000-0002-1543-9409قدرتاحمدیاندانشیار، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.0000-0003-2333-8322شاهپوررمضانیدانشجوی دکتری جامعه شناسی علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی،کرمانشاه، ایران.0009-0000-4556-0851Journal Article20250219The theoretical conflict between various political and social forces in order to build a political structure appropriate to the social context in Iran, and its symmetry with the disorder in various areas of the social system, has continued since the coup against the Constitutional Movement (1299AH) until now. In the period after the victory of the Islamic Revolution (1357AH), the political forces dominating the state institution have failed to optimally realize the country's major policy-making programs and goals regarding the establishment of social justice and sustainable development. This situation has faced social solidarity in the Iranian political society with a serious challenge.This article has put forward the hypothesis that: theoretical confusion can be an influential factor in the continuation of political anomie in the relations between the state and society in Iran, after the victory of the Islamic Revolution. To explain the hypothesis, the answer to the question of how theoretical confusion affects the continuation of political anomie during the Islamic Revolution has been studied. Based on the findings, in a state of theoretical confusion, various political currents, by opposing each other in ideals and emphasizing the refusal to differentiate, have removed the institution of the state from the function of regulation in the overall social system, and as a result of this situation, political anomie in the relations between the state and society has continued.The present article, using the theoretical foundations of Emile Durkheim and employing the descriptive-institutional method, has examined and analyzed the data collected from library sources.مناقشه نظری میان نیروهای سیاسی و اجتماعی مختلف در جهت برساختن ساختار سیاسی متناسب با بافتار اجتماعی در ایران، و تقارن آن با نابسامانی در حوزه های مختلف نظام اجتماعی از دوره کودتا علیه جنبش مشروطه(1299ه.ش)تاکنون، استمرار داشته است. در مقطع پس از پیروزی انقلاب اسلامی(1357ه.ش)، نیروهای سیاسی مسلط بر نهاد دولت در تحقق بهینه برنامه ها و اهداف کلان سیاستگذاری کشور در خصوص برقراری عدالت اجتماعی و توسعه پایدار، ناکام بوده اند. این موقعیت، همبستگی اجتماعی در جامعه سیاسی ایران را با چالش جدی مواجه نموده است. این مقاله این فرضیه را مطرح نموده است که: سرگشتگی نظری، عامل تاثیر گذار بر تداوم آنومی سیاسی در مناسبات دولت و جامعه در ایران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی می باشد. برای تبیین فرضیه، پاسخ به سوال چگونگی تاثیر سرگشتگی نظری بر تداوم آنومی سیاسی در دوره انقلاب اسلامی را مورد مطالعه قرار داده است. براساس یافته ها، در وضعیت سرگشتگی نظری، جریان های سیاسی مختلف، با تقابل آرمانی با همدیگر و تاکید بر امتناع از تمایز، نهاد دولت را از کارکرد تنظیم گری در کلیت نظام اجتماعی خارج ساخته اند و متاثر از این وضعیت، آنومی سیاسی در مناسبات دولت و جامعه، تداوم پیدا کرده است. نوشتار حاضر با بهره گیری از مبانی نظری امیل دورکیم و بکارگیری روش توصیفی- نهادی به بررسی و تحلیل داده های گردآوری شده، از منابع کتابخانه ای پرداخته است.http://www.ipsajournal.ir/article_536_65658fde58ab3c2b6e5132a39fae7cb9.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219Doctoral Students' Perspectives on the Effectiveness of Political Science in Addressing Functional Challenges in Iranنگرش دانشجویان دکتری علوم سیاسی به اثربخشی این رشته در حل مسائل کارکردی در ایران16120453710.22034/ipsa.2025.537FAمحمدرضاصالحی وثیقدانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه تهران، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، تهران، ایران0000-0002-1157-6326علیاکبرپور آلمه جوقیکارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه پیام نور قوچان، ایران0000-0002-1545-3200Journal Article20250226This research explores doctoral students' perspectives on the effectiveness of political science in addressing Iran's functional challenges through an in-depth qualitative investigation. Employing Brown and Clarke's thematic analysis method, the study conducted comprehensive interviews with 18 doctoral students in political science from Tehran's public universities, selected using purposive sampling and theoretical saturation techniques. The data analysis uncovered seven critical themes: theory-practice gap, research and methodological challenges, interdisciplinary collaboration, academic isolation, critical thinking skills, the role of political science in policymaking, and field implementation barriers. The findings reveal significant structural challenges within political science curricula in Iran that substantially limit the discipline's capacity to respond to the country's real-world needs. The most prominent challenges include misalignment between educational approaches and local contextual conditions, research limitations, the impact of international sanctions, traditional teaching methodologies, and an imbalance between domestic and international perspectives. The study concludes that political science in Iran requires fundamental transformation—a profound reconsideration of theoretical foundations, methodological approaches, and practical interventions to bridge the gap between academic learning and practical application. To address these challenges, the research proposes strategic recommendations such as comprehensive curriculum review, expanding applied studies, strengthening connections between academia and policymakers, developing critical thinking skills, and enhancing scientific collaborations. Ultimately, the study emphasizes the urgent need for a systematic approach to reimagining political science education to effectively contribute to solving Iran's functional challenges.پژوهش حاضر با هدف واکاوی نگرش دانشجویان دکتری علوم سیاسی به اثربخشی این رشته در حل مسائل کارکردی ایران انجام شده است. این مطالعه با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک و با رویکرد کیفی به بررسی عمیق تجارب و دیدگاه‌های دانشجویان پرداخت. جامعۀ مورد مطالعۀ شامل دانشجویان دکتری علوم سیاسی (دانشگاه‌های دولتی شهر تهران) بودند که با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و تکنیک اشباع نظری، 18 نفر از آنها مورد مصاحبه عمیق قرار گرفتند. تحلیل داده‌ها منجر به شناسایی هفت مضمون اصلی شکاف تئوری-عمل، چالش‌های تحقیقاتی و روش‌شناختی، همکاری میان‌رشته‌ای، انزوای آکادمیک، مهارت‌های تفکر انتقادی، نقش علوم سیاسی در سیاستگذاری و موانع تأثیر میدانی شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که برنامه‌های درسی علوم سیاسی در ایران با چالش‌های ساختاری متعددی مواجه است که کارآمدی این رشته را در پاسخگویی به نیازهای واقعی کشور محدود می‌کند. مهم‌ترین این چالش‌ها شامل عدم انطباق آموزش‌ها با شرایط بومی، محدودیت‌های پژوهشی، تأثیر تحریم‌ها، روش‌های سنتی تدریس و عدم تعادل بین مسائل داخلی و بین‌المللی است. این پژوهش نشان می‌دهد که علوم سیاسی در ایران جهت رسیدن از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب نیازمند تحولی بنیادین است؛ تحولی که مستلزم بازاندیشی عمیق در مبانی نظری، روش‌شناختی و کنشی است. پژوهش حاضر راهکارهایی چون بازنگری برنامه درسی، افزایش مطالعات کاربردی، تقویت ارتباط بین دانشگاه و سیاست‌گذاران، پرورش مهارت‌های تفکر انتقادی و تقویت همکاری‌های علمی را پیشنهاد می‌کند.http://www.ipsajournal.ir/article_537_5ea1649a31336092c05438df996a3e59.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219The intensification of the security mentality of the Islamic Republic of Iran after the US attack on Iraq and the limitations resulting from this structure (using Anthony Giddens' structuration theory)تشدید ذهنیت امنیتی جمهوری اسلامی ایران بعد از حمله امریکا به عراق و محدودیت های ناشی از این ساخت (با بهره گیری از نظریه ساخت یابی انتونی گیدنز)20523253810.22034/ipsa.2025.538FAعلیعلی حسینیدانشیار، گروه علوم سیاسی دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم اداری اقتصاد، گروه علوم سیاسی0000-0002-9951-5017محمدسلطانی رنانیدانشجوی دکتری اندیشه های سیاسی، دانشگاه اصفهان، دانشکده علوم اداری اقتصاد، گروه علوم سیاسی0009-0008-5944-4403Journal Article20250301The formation of the security mindset of foreign policy agents of any government is influenced by numerous factors, among which historical experiences are of particular importance. The Islamic Republic of Iran is no exception. As a country that has been both a victim and a witness of aggression, Islamic Iran has many bitter historical experiences. Relatively speaking, it can be said that the security mindset of the Islamic Republic of Iran has been influenced by the bitter historical memory of this country. It should be noted that the present study does not seek to emphasize the single factor in the formation of this mindset. In the meantime, it can be said that the bitter experience of the eight-year imposed war and also witnessing aggression caused the Islamic Republic of Iran to focus on the military dimension of power, and this created structure has been the cause of most of the sanctions imposed on the country to this day. It seems that there is a reciprocal relationship between the created structure and the limitations resulting from it. This study seeks to respond to how this security mindset was structured and the limitations resulting from this structure for Islamic Iran. Meanwhile, the present study seeks to answer this main question using a descriptive-analytical method and using internet and library resources, as well as Giddens's structuralist lens.صورتبندی ذهنیت امنیتی کارگزاران سیاست خارجی هر دولتی تحت تاثیر عوامل متعدد بی شماری می باشد در این میان تجارب تاریخی نیز از اهمیت ویژه ای برخوردارند . جمهوری اسلامی ایران نیز از این امر مستثنی نیست . ایران اسلامی به عنوان کشوری که هم قربانی تجاوز بوده و هم شاهد ان ، تجارب تلخ تاریخی زیادی را با خود به همراه دارد. به طور نسبی می توان گفت ذهنیت امنیتی جمهوری اسلامی ایران تحت تاثیر حافظه تلخ تاریخی این کشور قرار گرفته است. باید توجه داشت که پژوهش حاضر به دنبال تاکید بر تک عاملی بودن صورتبندی این ذهنیت نمی باشد. در این میان می توان گفت تجربه تلخ جنگ تحمیلی هشت ساله و همچنین شاهد تجاوز بودن، عاملی شد تا جمهوری اسلامی ایران تمرکز خود را بر بعد نظامی قدرت گذاشته و همین ساختار ایجاد شده عامل تحریم های بیشتر کشور مذکور تا به امروز گردیده است. به نظر میرسد رابطه ای متقابل میان ساخت ایجاد شده و محدودیت های ناشی از ان وجود دارد. این پژوهش به دنبال پاسخگویی به چگونگی ساخت یابی این ذهنیت امنیتی و محدودیت های ناشی از این ساختار برای ایران اسلامی می باشد. در این میان پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی و استفاده از منابع اینترنتی و کتابخانه ای و همچنین با بهره گیری از عینک ساخت یابی گیدنز به دنبال پاسخگویی به این سوال اصلی است.http://www.ipsajournal.ir/article_538_7bcdf75ad237b8e02e301f4091fb6bc8.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X20120250219Protesting performances and common worlds of Protesters: A Comparative Study of Protests in Iran from 2009 to 2022شیوه های اعتراض و نظام های معنائی معترضان: بررسی مقایسه ای اعتراضات 1388 تا 140123328253310.22034/ipsa.2025.533FAمرتضینوروزپوردانشجوی دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی0009-0006-7784-8925ابوالفضلدلاوریدانشیار گروه علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی0000-0001-7626-0608Journal Article20241210Since 2009, four widespread protests with political content have occurred in 2009, 2017, 2018, and 2022. The purpose of this study is to examine changes in protest methods and the relationship of these changes to the common world of the protesters. The method of this study is phenomenological and the data collection tool is in-depth interviews with 60 protesters who have participated in one or more of these protests. The data analysis method is also based on analyzing the themes in these interviews. The results indicate that: Along with the increase in government intervention in various aspects of life, protest opportunities have also become more diverse. Protesters have delegitimized official politics, such as elections, and have moved towards negating any common ground with the ruling semantic system. Daily resistance as one of the protest methods has gradually increased the psychological costs of following the established order. In line with the deadlock in official politics, protesters moved towards eliminating the ugliness of violence. With the despair of some protesters, the desire for social suicide has increased among them after 2022. Awareness and the creation of new narration began in 2009, and during each protest, it encompassed new levels of social life. It seems that the continuation of this process, in the absence of fundamental reform in domestic and foreign policies, will lead to further discrediting of the ruling semantic system and will provide a more comprehensive semantic ground for the occurrence of broader and more intense protests.از سال 1388 تاکنون چهار اعتراض فراگیر با محتوای سیاسی در سال‌های 1388، 1396، 1398 و 1401 رخ داده است. هدف از این پژوهش آن است که به بررسی تغییرات شیوه های اعتراضی و نسبت این تغییرات با جهان معنایی معترضان بپردازد. روش این پژوهش، پدیدارشناسانه و ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبه عمیق با60 نفر از معترضانی است که در یک یا چند مورد از این اعتراض ها شرکت داشته‌اند. روش تحلیل داده ها نیز مبتنی بر تحلیل مضمون‌های موجود در این مصاحبه‌هاست. نتایج حاصله حاکی از آن است که: به موازات افزایش مداخله دولت در ابعاد مختلف زندگی، فرصت های اعتراضی نیز متنوع‌تر شده‌است. معترضان از سیاست رسمی، نظیر انتخابات مشروعیت زدائی کرده و به سمت نفی هرگونه نقطه مشترک با نظام معنائی حاکم حرکت کرده اند. مقاومت روزانه به عنوان یکی از شیوه های اعتراضی به مرور هزینه های روانی همراهی با نظم مستقر را بالا برده است. متناسب با بن بست در سیاست رسمی، معترضان به سمت قبح زدایی از خشونت حرکت کردند. با ناامیدی بخشی از معترضان پس از سال 1401 میل به خودکشی اجتماعی در میان آنها رو به ازدیاد گذاشته است. آگاهی در اعتراض و خلق معنای جدید از سال 1388 آغاز گردید و طی هر اعتراض، سطوح جدیدی از زیست اجتماعی را در برگرفت. به نظر میرسد ادامه این روند، در صورت عدم اصلاح بنیادین در سیاست های داخلی و خارجی ، به بی اعتباری بیشتر نظام معنایی حاکم میانجامد و بستر معنایی فراگیرتری برای وقوع اعتراضاتی وسیع تر و شدیدتر فراهم خواهد آورد.http://www.ipsajournal.ir/article_533_df877f3865752637daa540ea9cbc474f.pdf