انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Political Phenomenology of Farrah Izadi in Avesta and Shahnameh پدیدارشناسی سیاسی فرّه در اوستا و شاهنامه 7 40 272 FA روح اله اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد 0000-0001-7429-6105 وحید بهرامی بهرامی دانشگاه فردوسی مشهد Journal Article 2014 05 23 Farrah Izadi in Iranshahr political thought has a fundamental function and it is considered as one of longitudinal components. Stability, survival and perpetuation of monarchy, government, justice and security all depend on this force. Many scholars have talked about the Farrah and each of them has used a methodology for this mysterious concept. This paper tries to compare the phenomenological concept of using both texts of Avesta and Shahnameh to discover the nature of what and how to treat it well and reach the separation of the key concepts in these books. A re-reading of this concept in these two fundamental sources of Iranshahri thought can represent other angels of the concept. For this purpose, the concept was first described to explain the Farrah of Avesta, and then examine the language of Shahnameh. Our fundamental objective is to show that Shahnameh is affected by the socio-political conditions and context while Avesta has different goals. These differences in the interpretation of the concept of culture have culminated in different results. فره ایزدی در اندیشه سیاسی ایرانشهری پدیداری کارکردی دارد به گونه ای که یکی از مولفه های تداومی به حساب میآید. ثبات، بقا و دوام دولت شهریاری، حکومت، عدالت، امنیت همه بستگی به این نیرو دارد. اندیشمندان بسیاری درباب فره پژوهش کرده اند و هرکدام با روش شناسی خاص این پدیدار را مورد واکاوی و خوانش قرار دادهاند. این مقاله کوشش میکند با روششناسی پدیدارشناسانه مقایسه ای این مفهوم در دو متن اوستا و شاهنامه فردوسی تحلیل کند، به کشف ماهیت و چیستی و چگونگی آن بپردازد و همچنین نزدیکی‌ها و جداسازیهای این پدیدار سیاسی کلیدی را در این دو کتاب بررسی نماید. خوانشی دوباره از این مفهوم در این دو منبع بنیادین اندیشه ایرانشهری می تواند زوایای دیگری از مفهوم فره را باز نمایی کند. برای رسیدن به مفهوم، ابتدا به توضیح فرّه در اوستا به عنوان اصلیترین منبع هویتی ایرانشهری در خرد مزدایی و سپس به توصیف و تبیین و تداوم آن از زبان شاهنامه فردوسی به عنوان متن اصلی ایرانشهری بعد از اسلام می‌پردازیم. هدف بنیادین ما این است که نشان دهیم فرّ، در شاهنامه تحت تاثیر اوستا می باشد اما قصدیت زرتشت در مقایسه با قصدیت فردوسی موجب تفاوتهایی در نوع تفسیر آنها از یکدیگر در باب برداشت از مفهوم فرّه گردیده است.

http://www.ipsajournal.ir/article_272_7a614fd06c325499f1680b9896beedeb.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Shiism and Issue of Legitimacy in Occultation Era شیعه و مساله مشروعیت حکومت در عصر غیبت 42 74 273 FA سید محمد علی حسینی زاده دانشگاه شهید بهشتی Journal Article 2015 08 04 What is legitimacy and on what bases is it built in the Shiite political thought? According to contemporary theories, legitimacy is a simple and single cause conception which is normally restricted to the ruler. This paper describes different aspects and bases of legitimacy in new literature of political science and examines them in the light of Shiite tradition and finally it suggests a comprehensive approach. It argues that legitimacy is a complex, relative and multilayer phenomenon which in its complete form relies on consent, law, personal aptitudes, universal norms, functionality and justice. But because total legitimacy is something like an ideal never to be achieved, the relative legitimacy of any system should be evaluated according to coordination with and implementation of these various components. As we actually have a spectrum of legitimacy in politics therefore all political systems have some degree of legitimacy deficit. So this article wants to provide a new conception of legitimacy in Shiite political thought. <span style="font-size: 14.0pt; mso-ansi-font-size: 12.0pt; font-family: "B Lotus"; mso-fareast-font-family: Calibri; mso-fareast-theme-font: minor-latin; mso-ansi-language: EN-US; mso-bidi-language: FA;" lang="FA">مشروعیت چیست و در اندیشه شیعی بر چه بنیادهایی استوار می شود. در پاسخ به این پرسش نظریه های رایج، اغلب مشروعیت را امری ساده و تک علتی دانسته و عموما آن را به شخص حاکم معطوف می کنند. این مقاله ضمن توضیح پایه ها و ابعاد مختلف مشروعیت در ادبیات جدید علوم سیاسی مستندات آنها را در نصوص دینی جستجو خواهد کرد. بر اساس یافته های این مقاله مشروعیت امری نسبی، چند لایه و چند سطحی است که در شکل کامل خود بر پایه ها و اجزای مختلفی چون رضایت، قانون، صلاحیتهای شخصی، هنجارها، عدالت و کارامدی استوار می شود. از آنجا که مشروعیت تام به وضعیتی آرمانی می ماند که دست یافتنی نیست باید مشروعیت نسبی هر نظام سیاسی را بر حسب هماهنگی و وجود این معیارهای متعدد ارزیابی کرد. بنابراین ما در واقعیت درجاتی از مشروعیت خواهیم داشت و نظام های سیاسی همواره میزانی از کسری مشروعیت را با خود دارند.بدین ترتیب مقاله حاضر با رهیافتی مقایسه ای به دنبال ارائه برداشتی جدید از مشروعیت حکومت در عصر غیبت برآمده است.

http://www.ipsajournal.ir/article_273_4734ba6f3de83d861c3176a6273cac6d.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Critical Recognition of Democracy in Iranian Liberal Current of Islamic Republic Era الگوشناسی و بازشناسی انتقادی دموکراسی نزد جریان ایرانی متمایل به لیبرالیسم در دوره جمهوری اسلامی 75 110 274 FA سید ابراهیم سرپرست سادات دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2015 05 11 The main aim of this article is to investigate about the Iranian liberal political current of the Islamic Republic era. Thus the main question raised here is whether the interpretation of democracy by this current can be presented as a schematic pattern or not. By applying the theoretical-methodological pattern of current-discourse, the pluralist democracy pattern was theorized from the action and theory of the current; a pattern that has been also the main notion of democracy among liberals in the era. Pluralist democracy is a kind of democracy that its pluralism has theorized transition from ideological dogmatism, from monologue speech, from obliged human era, from grand narratives and ontology, towards free experience of issues such as belief and the changing character of contemporary society. In this pattern, religion enjoying all its plurality juxtaposes other epistemic sources and loses its reference authority because it is exposed to different readings. Democracy is regarded as a meta-religious issue because it is the most humane and human right-oriented form of government, thus it is considered as equivalent to religion or even preferred to religious arguments. The study of action and theory of this political current indicated that among liberal forces of the Islamic Republic era, democracy has a prominent position, it has been theorized, and it is articulated in contrast with the new political order due to its secular ramifications. هدف اصلی مقاله حاضر کاوش دموکراسی در اندیشه و نظر جریان سیاسی ایرانی متمایل به لیبرالیسم دوره جمهوری اسلامی بوده است. از این رو این پرسش مطرح شد که آیا می توان تلقی این جریان را از دموکراسی به شکل الگو وار نیز عرضه نمود. از متن مطالعاتِ کنش و نظر این جریان، با کاربست الگوی نظری-روشی جریان-گفتمان، الگوی «دموکراسی کثرت گرا» تئوریزه شد، الگویی که انگاره اصلی و جریانی دموکراسی این دوره لیبرالیست ها نیز بوده است. دموکراسی کثرت گرا، دموکراسی ای است که کثرت گرایی آن را گذار از تصلب ایدئولوژی گرایی، گذار از گفتار تک گویه، گذار از دوره انسان مکلف، گذار از هستی شناسی های کلان و فراروایت ها و رسیدن به عصر تجربه آزادانه امور از جمله ایمان و خصلت تحول یابنده جامعه امروزین تئوریزه می کنند. دین در این انگاره، ذیل نظم متکثر ِآن، در کنار سایر منابع معرفتی قرار دارد و از آنجا که مستعد قرائت های فزون است، حیث مرجعیت خود را از دست می دهد. دموکراسی هم، مقوله ای فرادینی تلقی می شود، که چون انسانی ترین و حقوق بشری ترین شکل حکومت است، هموزن دلایل دینی و حتی مقدم بر ادله دینی به حساب آمده است. مطالعه کنش و نظر این جریان سیاسی، نشان داد که دموکراسی در بین عناصر لیبرالیستی دوره جمهوری اسلامی، جایگاه برجسته ای داشته، مطمح نظرورزی بوده و به خاطر نتایج سکولاریستی آن، در غیریت و ضدیت با نظم سیاسی مستقر، مفصل بندی شده است.

http://www.ipsajournal.ir/article_274_d947bf06a885db0d477d707121934ff8.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Internal Logic of Critical Theory and Emancipatory Epistemology منطق درونی نظریه انتقادی مکتب فرانکفورت و معرفت‌شناسی رهایی‌بخش 112 140 275 FA حسین سلیمی دانشگاه علامه طباطبائی علی اسمعیلی اردکانی دانشگاه علامه طباطبائی Journal Article 2013 10 26 The Frankfurt School has learned that enlightenment age was supposed to be the age of freedom and human will power and emancipation from past traditions; an age accompanied by the courage for asking and knowing. The difference between this promise and the conditions of new age which soaked in great threats like fascism, Nazism and instrumentalist capitalism, faced them with a great problem; a problem for which each generation of its theoreticians tried to provide a precise analysis of the deviation and a solution for it. Although there are various interpretations about analysis and solutions provided by the school but in this article, we try to deal with problem analysis and solution by using internal logic approach to the evolutionary trend of it, and by providing our new interpretation, we examine this question: What are the foundations and requirements of Frankfurt School for analyzing the problem of enlightenment? Our temporary answer is the hypothesis that claims the social consequences of limited knowledge yielded from enlightenment reason, i.e. positivism, has been the fundamental factor of forming these foundations and requirements. مکتب فرانکفورت از بزرگان دریافته که بنا بوده عصر جدید(روشنگری)، عصری همراه با آزادی و قدرت اراده انسانی و رهایی بخشی از سنت‌های اعصار گذشته باشد. عصری همراه با جرأت پرسیدن و دانستن. تفاوت میان این وعده و وضعیت عصر جدید که به ورطه خطرات بزرگی چون فاشیسم، نازیسم، سرمایه‌داری همراه با تقدس ابزارگرایی افتاده بود، مسئله عظیمی را در مقابل آن‌ها قرارداد. مسئله‌ای که هر نسل از نظریه‌پردازانش تا زمان حال تلاش دارند ضمن تحلیل دقیق از این انحراف به ارائه راه‌حلی در مقابل آن برسند. هرچند تفسیرهای متفاوتی از نگاه تحلیلی و راه‌حل مطرح‌شده توسط این مکتب موجود است ولی در این مقاله تلاش داریم تا با بهره‌گیری از رهیافت منطق درونی به روند تکوینی آنچه تحلیل مسئله و ارائه راه‌حل مکتب فرانکفورت بوده بپردازیم و ضمن ارائه تفسیر جدید خود به این سؤال بپردازیم که مبانی و استلزامات تحلیل راه‌حل این مکتب در مورد مسئله روشنگری را چه عوامل شکل داده است؟ پاسخ موقت ما در قالب فرضیه این است که پیامدهای اجتماعی آنچه محدودیت معرفت برآمده از عقل روشنگری یعنی پوزیتویسم خوانده می‌شود عامل اساسی شکل‌دهی به این مبانی و استلزامات بوده است.

http://www.ipsajournal.ir/article_275_63923f49e5241343aa7acb6a06a751e7.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Examination of Communitarianism in Sandal’s Thought Based on Two Concepts of Liberty and Happiness شاخصه‌های اصلی اجتماع‌گرایی سندل بر اساس دو مفهوم سعادت و آزادی 142 164 276 FA سید مجتبی عزیزی دانشگاه امام صادق (ع) حجت اله نوری ساری دانشگاه امام صادق (ع) Journal Article 2015 01 03 Happiness and liberty are two main concepts in contemporary political philosophies, so by examining these two concepts, this inquiry will go into details on their role in the thought of one of the most eminent contemporary political philosophers in the West, i.e. Michael Sandal, who is acknowledged as a critical one whose works lean towards calling liberalistic notions into question. What shape his own understanding on communitarianism; at last it is imperative to note that, this endeavor will elucidate the appraisal and make available the better reading of communitarian’s notions as well as the improved brushing up on them. This research tends to use the analytic philosophy method. The article will also try to find the answer to this question that what Sandel’s attitude is toward two concepts of liberty and happiness. مایکل سندل یکی از مشاهیر منتقد لیبرالیسم و یک متفکر اجتماع‌گرا است؛ از اینرو آثار وی بیش از آنکه ایجابی و در پی مشخص کردن حکومت و سیاست مورد نظر وی باشد آثاری انتقادی و در نفی لیبرالیسم و بیان اشکالات آن است. اجتماع‌گرایی برآمده از انتقادات سندل نسبت به لیبرالیسم، مبتنی بر شاخصه‌هایی است که می‌توان آن را «اجتماع‌گرایی سندلی» خواند. از اینرو مقاله حاضر با استفاده از روش تحلیلی در فلسفه سیاست می‌کوشد تا بر اساس دو مفهوم اساسی و مهم سعادت و آزادی و با بیان شاخصه‌های اجتماع‌گرایی، تقریر سندل را از اجتماع‌گرایی تبیین کند. مهمترین فرضیه این تحقیق آنست که اجتماع‌گرایی سندل در باب آزادی و سعادت دارای تلقی خاصی است که با پژوهش در مبانی و مصادر آن قابل دستیابی و بازسازی است. در واقع این نوشتار پاسخی است به این سوال که «تلقی مایکل سندل در مورد مفهوم آزادی و مفهوم سعادت چه تاثیری بر شاخصه‌های اصلی اجتماع‌گرایی از منظر او دارد؟».

http://www.ipsajournal.ir/article_276_db8e1af0cb3aca1ae2d0018624204529.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Conceptual Network of Islamic Political Philosophy شبکه مفهومی فلسفه سیاسی اسلامی 166 192 277 FA علی اکبر علیخانی دانشگاه تهران Journal Article 2014 11 12 One of fields in the so-called Islamic political studies is the reasonable and argumental deates about the sociopolitical issues of Islam which is called political philosophy. What is the meaning of political philosophy and similar terms, and how can they be combined with Islam? Political philosophy or the philosophy of politics is a specific type of systematic thinking, thought, debate and argumentation about political concepts, issues and phenomena. Now if we add the adjective “Islamic” to each of these, they will be more complicated and gain new definitions. Even the juxtaposition of Islam and these concepts needs explanation, justification and prove. In this article, what we have provided as political philosophy and similar terms summarily includes three main terms, six mediating terms and twelve lateral terms. We have defined each of these concepts specifically so we have talked about a conceptual network of Islamic political philosophy. Of course, we have used the term "Islamic political philosophy" by which we mean this conceptual network. Therefore the aim of the article has been to provide a perspective of the term political philosophy and its related words, and provide a more clarified definition of the conceptual network of Islamic political philosophy, and define each of terms in this conceptual network. Before dealing with the main aim, it was necessary to deal with common definition of political philosophy and the possibility of Islamic political philosophy and its related notes. «فلسفة سیاسی» یا «فلسفة سیاست» نوعی خاص از تعقل، تفکر، بحث، و استدلال نظام‌مند در مورد مفاهیم، موضوعات و پدیده‌های سیاسی است که با افزوده شدن قید اسلام یا اسلامی به آن، دارای ابعاد و تعریف‌های پیچیده و متفاوتی می‌شود، و حتی قرار گرفتن اسلام در کنار این مفاهیم، خود نیازمند تبیین، توجیه و اثبات است. لذا این مقاله به بررسی ابعاد مختلف فلسفه سیاسی پس از افزوده شدن قید اسلام یا اسلامی به آن می‌پردازد. در این راستا در مجموع سه اصطلاح اصلی، شش اصطلاح میانی و دوازده اصطلاح فرعی بررسی و هریک از آنها به‌طور خاص تعریف شده‌اند و در نتیجه از «شبکه مفهومی فلسفة سیاسی اسلامی» سخن به میان آمده است. بنابراین هدف مقاله حاضر، ارائه چشم‌اندازی از واژة فلسفة سیاسی و هم‌خانواده‌های آن، و هدف اصلی‌تر، ارائه تصویر و تعاریف روشن‌تری از شبکه مفهومی فلسفه سیاسی اسلامی و تعریف هر کدام از اصطلاحات این شبکه مفهومی بوده است.

http://www.ipsajournal.ir/article_277_20f07591c6fcb220ffe637cda29bb3f6.pdf

انجمن علوم سیاسی ایران پژوهشنامه علوم سیاسی 1735790X 10 4 2015 12 22 Relationship between Religion and Politics in Post-Secular Era رابطه دین و سیاست در عصر «پسا-سکیولار» 194 217 278 FA احمد نقیب زاده دانشگاه تهران امیر محمد ایزدی دانشگاه بین المللی امام خمینی Journal Article 2015 05 18 A number of Western theorists in the field of social sciences frequently asked from other scholars to open their eyes to this fact that the withdrawal of religion from the public sphere is not possible. On the contrary religious groups and their issues are playing an important role in the public sphere. Post-secularism refers to the fact that what has been considered the marginalization and the overthrow of religion from the public sphere has changed dramatically. Post-secular accounts try to minimize the assumption of a normative priority of the secular over the religious, and advocate a process of mutual understanding, with a reciprocally acknowledged epistemic parity as the possible outcome of the process. This paper attempts to investigate the relationship between religion and politics in the post-secular society. It indicates that as the post-secular era is the product of post-modernism, modern or pre-modern theory cannot analyze the relationship between religion and politics and we need a new theory. مدتی است که تعدادی از نظریهپردازان غربی در حوزهی علوم اجتماعی مکرراً از دیگر اندیشمندان میخواهند چشمشان را به این حقیقت بگشایند که دین از حوزهی عمومی جامعه قابل کنارگذاری نیست، بلکه برعکس، گروههای دینی و مسائل آنها یک‌بار دیگر نقش مرکزی را در حوزهی اجتماعی بازی میکنند. پسا-سکیولاریزم اشاره به این موضوع دارد که آنچه به حاشیهراندن و کنارزدن دین از قلمرو عمومی تلقی میشد، دچار تحولی شگرف شده است. نهاد دین و نهاد سیاست از دیرباز دو مقولهی مهم در زندگی بشر بوده و به جهت اهمیت آنها در شکل بخشیدن به حیات اجتماعی، همواره ذهن اندیشمندان حوزهی علوم اجتماعی و انسانی را به خود مشغول داشتهاند. تفکر پسا-سکیولار تلاش میکند فرض برتری اولویت هنجاری عقلانیت سکیولار بر دین را به حداقل برساند. اما در عوض بهجای تلاش برای بازگشت به دوران قبل از مدرنیته و یا اذعان برتری دین، تلاش آن در این راستا است که از فرآیند درک متقابلِ دین و عقلانیت سکیولار و برابری معرفتی متقابلاً تصدیق شده به عنوان نتیجهی محتمل این فرآیند، دفاع نماید. این مقاله سعی در بررسی رابطهی دین و سیاست در جامعهی پسا-سکیولار دارد. مشاهده شد با توجه به اینکه پسا-سکیولاریزم محصول پسا-مدرنیزم است، نمیتوان براساس نظریههای مدرن و پیشا-مدرن به تحلیل این رابطه پرداخت و نیاز به نظریهی جدیدی احساس میشود

http://www.ipsajournal.ir/article_278_07cdfd23373b17c6b337251c22b7ea57.pdf