انجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823Corona Virus and the Birth of Tragedy; Requirements for Iranian politics in overcoming the Corona crisisکرونا و زایش تراژدی؛ بایسته هایی برای سیاست ورزی ایرانی به منظور برون شد از بحران کرونا73044010.22034/ipsa.2021.440FAپیمانزنگنهدانشجوی دکتری علوم سیاسی (اندیشه سیاسی) دانشگاه فردوسی مشهد0000-0002-7373-1950سید حسیناطهریدانشیار علوم سیاسی دانشگاه فردوسی مشهد0000-0001-7332-4848Journal Article20210816The emergence of the catastrophic Corona disease has taken the lives of countless people while disrupting lifestyles and governance models. This invisible virus, by disrupting the lifestyle and marginalizing the joy and vitality of the modern lifestyle, has once again exposed the bitter and sad reality of life, the issue of death, to human beings more than before, and has also contributed to the birth of tragedy. The man of the post-Corona period is now faced with a crisis of meaning, in other words, he has much distanced himself from the hope and vitality of the post-Corona period, wondering whether the human will itself gave birth to such a painful tragedy or a supernatural force in Figuring out such a tragedy has been effective. This article based on descriptive and analytical approach to show the destructive effects of coronavirus in political, economic, social and cultural-religious context of Iranian society with a focus on the bilateral action of political agents and citizens, intends to emphasize love in its material and spiritual aspects and promoting it as the basis of Iran's policy system as a fundamental solution of the coronavirus crisis. The painful and catastrophic effects of this destructive virus can be dramatically reduced and awakened a sense of hope in life in the form of artistic creation, to embellish the suffering psyche of society.پیدایی بیماری فاجعهبار کرونا ضمن به هم ریختن سبک زندگی و مدل حکومتمداری، جان انسانهای بیشماری را گرفته است. این ویروس نامرئی با ایجاد اختلال در سبک زندگی و به حاشیه راندن شادی، نشاط و سرزندگی ناشی از سبک زندگی مدرن بار دیگر واقعیت عریان و غمبار زندگی یعنی مساله مرگ را بیشتر از گذشته فرا روی انسانها نهاده و به زایش تراژدی نیز یاری رساندهاست. اکنون انسان دوره پساکرونا با بحران معنا مواجه شده و به عبارتی از امید، نشاط و سرزندگی دوران پیشاکرونا به طرز محسوسی فاصله گرفتهاست و به این میاندیشد که آیا اراده انسانی، خود باعث زایش چنین تراژدی دردناکی شده است یا اینکه نیرویی مافوق طبیعی در رقم زدن چنین مصیبتی موثر بوده است. نوشتار پیش رو به شیوه توصیفی و تحلیلی و با هدف نمایش جلوههای مخرب کرونا ویروس در بافتار سیاسی، اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی- مذهبی جامعه ایرانی با محوریت عملکرد دوسویه کارگزاران سیاسی و شهروندان، برآن است تا با تاکید بر عشق در وجوه مادی و معنویاش و ترویج آن به عنوان مبنای نظام سیاستگذاری ایران به عنوان راهکار اساسی در برون شد از بحران کرونا، میتوان از اثرات دردناک و فاجعهبار این ویروس مخرب به نحو چشمگیری کاست و حس امید به زندگی را در قالب آفرینشگری هنری، جهت تزکین روان رنجکشیده جامعه بیدار ساخت.http://www.ipsajournal.ir/article_440_a8abb4bb284b5b27aa7cb790dc20f80b.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823Sufism as a way of thinking or Biosocial; Investigating the Impact of the Expansion of Sufi-Jurisprudence in the Pre-Constitutional Era on the Survival and Prevalence of Superstition in Iranتصوف به مثابه روش تفکر و یا زیست اجتماعی؛ بررسی تأثیر گسترش فقه صوفیانه در دوران پیشا مشروطه بر بقا و رواج خرافه در ایران316043610.22034/ipsa.2021.436FAحمیدنساجدانشیار علوم سیاسی،گروه علوم سیاسی ،دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0003-2615-6209سید محمد علیحسینی زادهاستادیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی، دانشکده اقتصاد و علوم سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران0000-0002-7646-2805رضاشفیعی اردستانیدانشجوی دکتری علوم سیاسی،گروه علوم سیاسی،دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران0000-0002-2257-9389سید جوادامام جمعه زادهدانشیار علوم سیاسی، گروه علوم سیاسی،دانشکده علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایرانJournal Article20210616 Superstition is the achievement of a society that has turned away from rationality. Why religious society such as Qajar, especially in the pre-constitutional era, fell into the trap of superstition, is the question that this article seeks.<br /> The answer given is due to the unpleasant merging of two different Streams of thought: the stream of jurisprudence-hadith based and the stream of Sufism. In general, neither of these two can be considered independently and necessarily the cause of the spread of superstition, but according to the social conditions of Iran and due to the proximity of the epistemological foundations of these two Streams of thought, reducing the position of rationality, Sufism hadith-based jurisprudence limits the space for dynamic and rational jurisprudence. Sufism hadith-based jurisprudence has overflows of superstition in society; because science is declining in this viewpoint. Therefore, religion loses its ability for correcting and reforming, in the absence of rationality, to answers to new problems; so superstition becomes the only haven of society.<br />The present research is done in the framework of historical sociology and using the method of documentary analysis, by reviewing the works and documents of various intellectual streams of the Qajar era.خرافه دستاورد جامعه ایست که از عقلانیت روی گردانده است. اینکه چرا جامعهای دینی چون ایران قاجاری به ویژه در دوران پیشامشروطه در دام خرافه افتاده، پرسشی است که مقاله حاضر در پی آن است. پاسخ ارائه شده متاثر از ادغام ناخوشایند دو جریان فکری متفاوت است: جریان فقهحدیثگرا و جریان تصوف. به صورت کلی نمیتوان هیچیک از این دو را مستقلا و اجبارا عامل رواج خرافه دانست، اما حسب شرایط اجتماعی ایران و همچنین به دلیل نزدیکی مبانی معرفتی این دو جریان، تخفیف جایگاه عقلانیت، این امتزاج صورت و با ارائه گونهای از روش تفکر و زیست اجتماعی، فقه حدیث محور صوفیانه، فضا را برای فقه پویا، اصولی و عقل محور به تنگنا میبرد. فقهِ حدیث محورِ صوفیانه دارای سرریز خرافه در جامعه است؛ چون علم در این جریان تقلیل مییابد، لذا دین توانایی اصلاحی خود را از دست داده و در نبود پاسخهای عقلانی به مشکلات جدید، خرافه تنها پناه جامعه میگردد. پژوهش پیش رو در چارچوب جامعه شناسی تاریخی و با بهرهمندی از روش تحلیل اسنادی، مرور آثار و اسناد مختلف جریانهای فکری عهد قاجار، در پی تشریح این موضوع است.http://www.ipsajournal.ir/article_436_2421fcb1263b9530df88f7f002e78ea5.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823Reasons for the Decrease in Public Participation in the 1400 Elections and the Future of Citizens' Electoral Behavior
(Based on Milbrath's Theory of Political Participation and Schwartz's Theory of Scenario Writing)بررسی دلایل کاهش میزان مشارکت مردمی در انتخابات 1400 و آینده رفتار انتخاباتی شهروندان؛ برپایه نظریه مشارکت سیاسی میلبراث و نظریه سناریو نویسی شوارتز6110843910.22034/ipsa.2021.439FAمحسنشفیعی سیف آبادیگروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران0000-0002-1217-939XJournal Article20210816The main purpose of this article is to investigate the reasons for the decrease in popular participation in the 1400 presidential election and the future of the Iranian people's electoral behavior based on Walter Milbrath's theory of political participation and Peter Schwartz's theory of screenwriting. The main question is "What are the reasons for the decrease in the participation of the Iranian people in the 1400 presidential elections compared to earlier periods, and what will be the future of the electoral behavior of Iranian citizens?" The results of the research, which has been obtained by descriptive-analytical method, show that according to the three components of "social status", "environmental stimuli" and "personality traits", Iranian citizens, in addition to the lack of parties and organizations laying the groundwork for participation. The political and emotional features that had prevented their greatest presence through domestic and foreign opposition propaganda and media were much dissatisfied with important and influential problems such as inflation, class divisions, unemployment, and increasing economic and livelihood problems. The combination of these factors both fueled citizens' frustration with the current situation and reduced the effectiveness of the presidential election and the rotation of elites in solving problems in their eyes. According to Schwartz's theory, for the future of the electoral behavior of Iranian citizens, four scenarios can be imagined in the form of three types of future: Possible future: 1. The failure of the government's economic and social efforts, resulting in reduced electoral participation and increased frustration; 2-Increasing regional and international tensions, turning to the resistance economy, not solving the people's problems in the short term, and as a result, the people's electoral participation will not prosper in the future and the possible future: 1. The gradual transformation of non-participation in elections into a habit.هدف اصلی مقاله حاضر بررسی علل کاهش میزان مشارکت مردمی در انتخابات ریاست جمهوری 1400 و آینده رفتار انتخاباتی مردم ایران بر مبنای تئوری مشارکت سیاسی والتر میلبراث و نظریه سناریونویسی پیتر شوارتز است. سوال اصلی نیز عبارت است از اینکه «علل کاهش میزان مشارکتمردم ایران در انتخابات ریاست جمهوری 1400 به نسبت ادوار گذشته چیست و آینده رفتار انتخاباتی شهروندان ایرانی چگونه خواهد بود؟» نتایج حاصل از تحقیق که با روشی توصیفی-تحلیلی بدست آمده است نشان میدهد که با توجه به سه مولفه «پایگاه اجتماعی»، «محرکهای محیطی» و «ویژگیهای شخصیتی»، شهروندان ایرانی در کنار نبود احزاب و سازمانهای بسترساز مشارکت سیاسی، و ویژگیهای هیجانیای که بوسیله تبلیغات و رسانههای اپوزیسیون داخلی و خارجی مانع حضور حداکثری آنها شده بود، از مشکلات مهم و تأثیرگذاری چون تورم، شکاف طبقاتی، بیکاری و افزایش مشکلات اقتصادی-معیشتی به شکل معناداری ناراضی بودند. مجموعه این عوامل هم به ناامیدی شهروندان از بهبود وضع موجود دامن زد و هم اثربخشی انتخابات ریاست جمهوری و چرخش نخبگان در رفع مشکلات را در نگاه آنها کاهش داد. بر مبنای تئوری شوارتز نیز برای آینده رفتار انتخاباتی شهروندان ایرانی چهار سناریو در قالب سه نوع آینده قابل تصور است که عبارتند از: آینده ارجح یا مطلوب: کاهش معنادار مشکلات اقتصادی و معیشتی در آینده و بهبود مشارکت انتخاباتی؛ آینده محتمل: 1-شکست تلاشهای اقتصادی و اجتماعی دولت و در نتیجه کاهش میزان مشارکت انتخاباتی و افزایش ناامیدی؛ 2- افزایش تنشهای منطقهای و بینالمللی، رویآوری به اقتصاد مقاومتی، عدم رفع مشکلات مردمی در کوتاه مدت و در نتیجه عدم رونق مشارکت انتخاباتی مردم در آینده و آینده ممکن: 1-تبدیل تدریجی عدم مشارکت انتخاباتی به عادت واره.http://www.ipsajournal.ir/article_439_eed5af6add95a9a6f1252739b1ad8c24.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823Struggle for Recognition: A Representative Interpretation of the Relations Between Iran-USتلاش برای شناسایی: تفسیری بازنمایانه از روابط ایران و امریکا10914843810.22034/ipsa.2021.438FAمحبوبشهبازیکاندیدای دکتری روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطباییسیدجلالدهقانی فیروزآبادیاستاد گروه روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطباییJournal Article20210424Usually the relationship between states is explained by behaviors based on maximizing power and benefit. This article introduces a different model for explaining the relationship between the Islamic Republic of Iran and the United States of America governments, which focuses on “struggle for recognition". States want their identities recognized as an independent sovereign unit, their respect as an equal member of the international community and their dignity as a member of special qualities in the international arena and they struggle and fight for getting their desired recognition.<br />States not only take action to gain different interests, but also to defend who they are, the interests of states are not merely material and individual, and governments, self-descriptively, want to affirm their historical narrative by others and be accepted into the international community.<br />This paper using the qualitative method of critical discourse analysis and; based on Axel Honneth theory shows that "struggle for recognition" has been the main motivation for the formation and continuation of the conflict in Iran-US relations and the determining factor in the confrontational relations between these States. It also argues how these governments recognize each other, focusing on binary representations of “self and the other” and given the identity narratives of each state. For this purpose, the special context of the Iran-US conflict on the nuclear issue has been applied.معمولاً رابطه دولتها برحسب رفتارهای مبتنی بر بیشینهسازی قدرت و منفعت تبیین میشود. این مقاله مدل متفاوتی برای تبیین روابط دولتهای ایران و آمریکا معرفی میکند که متمرکز بر «تلاش برای شناسایی» است. دولتها میخواهند هویتشان بهعنوان یک واحد حاکمیتی مستقل، (هویت طلبی) احترامشان بهعنوان یک عضو برابر در جامعه بینالملل (برابری طلبی) و عزتشان بهعنوان عضوی با ویژگیهای خاص (عزت طلبی) در عرصه بینالملل به رسمیت شناخته شود و برای کسب شناسایی مورد نظرشان مبارزه و تلاش میکنند.<br />دولتها نهتنها برای کسب منافع مختلف بلکه برای دفاع از کیستی خود دست به اقدام میزنند؛ منافع دولتها صرفاً مادی و فردی نیست و دولتها با خود-توصیفی خواهان تأیید روایت تاریخی خود توسط دیگران و پذیرفته شدن در جامعه بینالملل نیز هستند.<br /> این مقاله با استفاده از روش کیفی تحلیل گفتمان تلاش میکند نشان دهد؛ «مبارزه برای شناسایی» انگیزه اصلی شکلگیری و تداوم منازعه در روابط ایران و آمریکا و عامل تعیینکننده در روابط تقابلی این دو دولت بوده است و میکوشد با تمرکز بر بازنماییها از خود و دیگری با توجه به روایتهای هویتی هر دولت توضیح دهد چگونه این دولتها خود و دیگری را شناسایی میکنند. برای این منظور از بستر خاص مناقشه ایران-آمریکا در پرونده هستهای استفاده شده است.http://www.ipsajournal.ir/article_438_1651cf0d2f737d7adeab84d339dbabd3.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823Justice and Law in the View of Early Modernists in Qajar Iranعدالت و قانون در اندیشۀ تجددگرایان متقدم در ایرانِ عصر قاجار14918243710.22034/ipsa.2021.437FAحامدعامری گلستانیگروه علوم سیاسی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران0000-0002-7296-5579Journal Article20210522In the view of law-seeking of the Qajar Iranians, one of the concepts that was considered alongside the law was "justice". Law, in its new sense, had a close relationship with justice, and this was not something hidden from the eyes of the Iranian modernists of the time. Using Skinner's intentional hermeneutic method, this study seeks to answer this question: What are the relations between law and justice in the thought of Qajar Iranian modernists? On this basis, their intellectual "background" was "modernity", their "motive" was "law" and their "intention" was "justice". In the first two cases, there was a lot of similarity between them, but in the "intention" of justice, there were different views. Malkam and Talebov considered the "law as justice" and also had an "institutional" view of justice. On the one hand, Moshtar al-Dawla paid attention to "equality and law" and on the other hand, to the "rivalry between Sharia and law" and justice. Akhundzadeh can be considered the main critic of any relationship between "equality of law and Sharia" and justice as his view toward law was solely based on its modern and liberal aspects.در اندیشۀ قانونخواهی ایرانیانِ عصر قاجار، یکی از مفاهیمی که در کنار قانون به آن توجه شده بود «عدالت» است. قانون در معنای جدید آن نسبت وثیقی با عدالت داشت و این موضوعی نبود که از دید تجددگرایان ایرانی آن دوره پنهان بماند. این پژوهش با بهرهگیری از روش هرمنوتیک قصدگرای اسکینر بهدنبال پاسخ به این پرسش است که در اندیشۀ تجددگرایان ایرانی عصر قاجار چه نسبتها و برداشتهایی میان قانون و عدالت وجود دارد؟ بر این مبنا «زمینۀ» فکری آنها «تجدد»، «انگیزۀ» ایشان «قانون» و «نیت»شان «عدالت» بود. در این میان در دو مورد نخست همسانی میانِ آنها زیاد بود اما در «نیت» عدالت دیدگاههایِ مختلفی وجود داشت. ملکم و طالبوف به «قانون بهمثابۀ عدالت» توجه داشته و نیز دیدگاهِ «نهادی» به عدالت داشتند. مستشارالدوله از یکسو به «برابری و قانون» و از سوی دیگر به «هماوردی شرع و قانون» و عدالت توجه داشت و آخوندزاده را میتوان متنقد اصلی هرگونه نسبت میان «هماوردی قانون و شرع» و عدالت دانست، چرا که دیدگاه او نسبت به عدالت و قانون تنها بر مبنای نگاه مدرن و لیبرالیستی آن بود.http://www.ipsajournal.ir/article_437_fccb60fb512d13df5083790d64c4d5dd.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823The Interim Government's Approach to the Kurdistan Issue (Causes of the Movement and Factors of Exacerbation and Continuation of the Crisis)رویکرد دولت موقت به مسئله کردستان؛ عوامل تشدید و تداوم بحران18321243410.22034/ipsa.2021.434FAکیومرثفیضیدانشجوی دکترای تاریخ انقلاب اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینیباقر علیعادلفرعضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزویننصرالهپور محمدی املشیعضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوینعبدالرفیعرحیمیعضو هیئت علمی گروه تاریخ دانشگاه بین المللی امام خمینی قزوینJournal Article20210429During the transition from the Pahlavi regime and the establishment of the Islamic system, Kurdish political parties and groups, given the atmosphere created by the power vacuum of the central government and the existing contexts, saw the conditions for gaining autonomy and caused a crisis and challenged the interim government. In dealing with this situation, there were two tendencies among the officials in the center. One tendency to think through the political lens to solve the Kurdistan problem, and the other tendency wanted to deal with the crisis.<br />In this research, first we deal with the backgrounds and causes of the formation of the Kurdish uprising, then how the process of developments and negotiations, and finally the deadlock and non-outcome of the negotiations. The present study seeks to answer the main question, what were the causes of the Kurdistan crisis and the reasons for the continuation of this issue after the victory of the revolution, using the method of historical analysis and relying on various documents and sources in the framework of the theory of "political mobilization of ethnicities"? What steps did the interim government take in this regard?<br />The Provisional Government sent three delegations to Kurdistan to negotiate, but due to differences in approach at the center and the priority given to the option of intensifying action by some revolutionary forces and the adoption of an armed approach by the Kurdish parties, the Provisional Government failed. The issue of Kurdistan was dealt with.در دوران گذار از رژیم پهلوی و تثبیت نظام اسلامی، احزاب و گروههای سیاسی کرد با توجه به فضای ناشی از خلاء قدرت حکومت مرکزی و زمینههای موجود(عقبماندگی منطقه)، شرایط را برای کسب خودمختاری مناسب دیدند و موجب بحران و به چالش کشیدن دولت موقت شدند. در برخورد با این وضعیت، میان مسئولان در مرکز دو گرایش وجود داشت.گرایشی که جهت حل مسئله کردستان از دریچه سیاسی میاندیشید و گرایش دیگر، خواهان برخورد "تند و رادیکال" با بحران بود. <br />در این پژوهش ابتدا به زمینهها و علل شکلگیری خیزش کردی، سپس چگونگی روند تحولات و مذاکرات و درنهایت به عوامل بنبست و عدم نتیجه مذاکرات، میپردازیم. پژوهش حاضر با روش تحلیل تاریخی و با تکیهبر اسناد و منابع مختلف در چهارچوب نظریه"بسیج سیاسی قومیتها"در پی پاسخ به این پرسش اصلی است، که علل بحران کردستان و دلایل تداوم این مسئله پس از پیروزی انقلاب چه بود؟ دولت موقت در این راستا چه اقداماتی انجام داد؟<br />نتایج تحقیق نشان میدهد، دولت موقت برای حل مسئله، سه هیئت برای مذاکره به کردستان فرستاد، اما به دلیل اختلاف رویکرد در مرکز و اولویت گزینه شدت عمل از سوی برخی نیروهای انقلابی و اتخاذ رویکرد مسلحانه از سوی احزاب کرد، تلاشهای دولت موقت ناکام ماند و درنهایت با روش نظامی با مسئله کردستان برخورد شد.http://www.ipsajournal.ir/article_434_a49e9411d64ff53eccfdd09ad10a15b3.pdfانجمن علوم سیاسی ایرانپژوهشنامه علوم سیاسی1735790X16320210823A Model for Explaining the Intergenerational Voting Behavior of Iranians; Case Study: Isfahan Cityالگویی برای تبیین رفتار رأیدهی بین نسلی ایرانیان؛ مطالعه موردی شهر اصفهان21325443510.22034/ipsa.2021.435FAنجاتمحمدی فراستادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران0000-0003-1817-2196داودنجفیدانش آموخته دکتری علوم سیاسی و پژوهشگر پویش فکری توسعهJournal Article20210516The main purpose of this study is to provide a model for explaining the intergenerational voting behavior of Iranians with emphesis on Iran’s thirteenth presidential election, which was conducted by survey method and using a questionnaire. The statistical population of this study includes all 15 years and older citizens in Isfahan, which according to the 2016 census was equal to 2243249 people. The sample size was obtained using the Lin table of 384 people who were selected by stratified random sampling method. Findings show that there is a significant relationship between the variables of political Hobbyism, political conscientiousness, Political interest and sense of social belonging with respondents' voting behavior among the first generation. There is a significant relationship between the variables of political Hobbyism, political conscientiousness, Political interest, sense of social belonging and pursuit of interests with the voting behavior of the respondents among the second generation and for the third generation between all independent variables. There is a significant relationship between social belonging, tendency to make changes, social approval and the pursuit of interests) with the dependent variable. The overall results of the study show that the pattern of Iranian voting behavior is dynamic and not static in nature; More precisely, this model has always been fluid and transformed during the four decades that have passed since the establishment of the Islamic Republic, and over time it has been constantly moving from traditional to modern concepts, so that a new phenomenon called political Hobbyism has emerged.هدف اصلی این پژوهش ارائه الگویی برای تبیین رفتار رأیدهی بین نسلی ایرانیان با تمرکز بر سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران است که با روش پیمایشی و استفاده از ابزار پرسشنامه انجام گرفت. جامعه آماری این پژوهش شامل کل شهروندان 15 سال به بالای شهر اصفهان است که بر اساس سرشماری سال 1395 برابر با 2243249 نفر بوده است. حجم نمونه با استفاده از جدول لین 384 نفر به دست آمد که با روش نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. تحلیلهای آماری با استفاده از نرمافزار SPSS و AMOS انجام گرفت. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بین متغیرهای تفننگرایی سیاسی، وظیفهگرایی سیاسی، علاقهمندی سیاسی و احساس تعلق اجتماعی با رفتار رأیدهی پاسخگویان در بین نسل اول رابطه معنادار وجود دارد. بین متغیرهای تفننگرایی سیاسی، وظیفهگرایی سیاسی، علاقهمندی به سیاست، احساس تعلق اجتماعی و جستجوی منافع با رفتار رأیدهی پاسخگویان در بین نسل دوم رابطه معنادار وجود دارد و برای نسل سوم بین همه متغیرهای مستقل با متغیر وابسته رابطه معنادار وجود دارد. نتایج کلی پژوهش نشان میدهد که الگوی رفتار رأیدهی ایرانیان ماهیتی پویا و نه ایستا دارد؛ به عبارت دقیقتر این الگو در طی چهار دههای که از عمر نظام جمهوری اسلامی میگذرد همواره دچار سیالیت و دگرگونی بوده و در گذر زمان از مفاهیم سنتی به سمت مفاهیم مدرن پیوسته در حال حرکت بوده به گونهای که باعث ظهور پدیده جدیدی به نام تفننگرایی سیاسی به عنوان یکی از مفاهیم غالب در جامعه و سیاست ایران شده است.http://www.ipsajournal.ir/article_435_ddb30680a691d157187ee1cf9e896d03.pdf