تقابل معرفتی رویکردهای بومی گرایی در توسعه علوم انسانی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی

چکیده

توسعه علوم انسانی بخشی مهم از توسعه ساختار سیاسی اجتماعی محسوب می­شود. بررسی وجوه توسعه علوم انسانی برای کشورهای در حال توسعه بسیار مهم و ضروری است. در مباحث مربوط به توسعه علوم انسانی در ایران و کشورهای در حال توسعه، دو جریان مهم معرفتی «بومی­گرایی کارکردی» و «بومی­گرایی معرفت­شناسانه» قرار دارند و همواره تقابل­های رویکردی را با یکدیگر داشته­اند که موجب کندی تحول در توسعه علوم انسانی گشته است.
در این پژوهش قصد آن داریم که با یک روش کیفی و بهره­گیری از ابزارگردآوری داده­ها کیفی به این سوال پاسخ دهیم (سوال اصلی) که «تقابل رویکرد بومی­گرایی کارکردی و رویکرد بومی­گرایی معرفت­شناسانه در بومی­سازی و توسعه علوم انسانی چگونه سبب کارآمدی و یا ناکارآمدی این حوزه می­گردد؟».
فرضیه اصلی ما در این پژوهش بیان می­دارد که «تقابل رویکرد بومی­گرایی کارکردی و رویکرد بومی­گرایی معرفت شناسانه سبب کُندشدن فرآیند توسعه علوم انسانی و عدم تحقق بومی­سازی در ایران شده و حرکت به سمت رویکرد تلفیقی ـ ترکیبی در این حوزه، راهگشای وضعیت فوق می­باشد».

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Epistemological Opposition of Indigenous Approaches in Humanities Development

نویسندگان [English]

  • Nourali Gholamhossein Samakoush
  • Aliakbar Amini

چکیده [English]

Development process has some prerequisites in which the development of humanities constantly plays a significant and considerable role. However, humanities development in Iran and other developing countries is confronted with two main epistemological streams: “functional indigenism” and “epistemological indigenism”. These two streams have always had approach oppositions which have reduced the speed of humanities development. In this paper, using a qualitative method and qualitative data collection tools, it is aimed to address this question that: How the opposition of functional indigenism approach and epistemological indigenism approach in indigenism and development of humanities can make this area efficient or inefficient? The main hypothesis in this paper articulates that the opposition of functional indigenism approach and epistemological indigenism approach slows down the development process of humanities and impedes the realization of indigenism in Iran and the solution is moving toward taking the integrative-synthetic approach in this area.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Development of Humanities
  • Indigenism
  • Functional Approach
  • Epistemological Approach
  • Variable Approach

دوره 12، شماره 2
بهار 1396
صفحه 7-26
  • تاریخ دریافت: 05 فروردین 1396
  • تاریخ بازنگری: 06 تیر 1396
  • تاریخ پذیرش: 06 تیر 1396