نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه بوعلی سینای همدان

2 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات

چکیده

توسعه اقتصادی نابرابر در کشور موجب تعارض شدید استان­ها در خواسته­های سیاسی و انتظارات از نتایج انتخابات می­گردد. در انتخابات مجلس دهم، برای اولین بار، لیست­های جداگانه اصلاح طلبان و اصولگرایان، به طور مشخص، در اقصی نقاط کشور رو در روی هم قرار گرفت و نتایج آنداده­های مناسبی را برای پژوهش­های مختلف اجتماعی و سیاسی فراهم کرد. در این پژوهش، رابطه بین میزان توسعه یافتگی اقتصادی استان­ها با تعداد نمایندگان اصول­گرا و اصلاح طلب مورد بررسی قرار گرفته است.مطابق با نظریه سلسه مراتب نیازهای مازلو،انگیزه انسان­ها برای رفع نیازهای خود به صورت سلسله مراتبی از نیازهای زیستی شروع و به نیازهای اجتماعی و فرهنگیمی­رسد.بنابراین فرض اساسی این تحقیق آن بود که چون اصول­گرایان اغلب با تأکید بر مضامینی نظیر معیشت، افزایش یارانه، توسعه مسکن مهر، پرداخت سهام عدالت و ... سطح اول نیازهای مازلو را هدف قرار می­دهند، برنده انتخابات در استان­های کمتر توسعه یافته هستند و اصلاح طلبان از آنجا که با طرح شعارهایی نظیر گسترش آزادی­های فردی، حمایت از مطبوعات آزاد، توجه به علم و هنر، قانون گرایی، نظم و انضباط اجتماعی، تعامل سازنده با جهان و شکوفایی استعدادهای مختلف، عمدتاً سطوح بالاتری از سلسه مراتب نیازها را مطرح می­کنند، برنده انتخابات در استان­های توسعه یافته تر هستند. روش این تحقیق اسنادی و اجرای تجزیه و تحلیل­های آماری نظیر تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی LSD بر روی داده­های موجود بوده است.نتایج این تحقیق نشان داد که هر چه میزان توسعه­یافتگی اقتصادی استان­ها بالاتربوده، گرایش مردم به اصلاح طلبان بیشتر بوده است و بالعکس هر چه میزان توسعه یافتگی اقتصادی استان­ها کمتر بوده، تعداد کاندیداهای اصول­گرای بیشتری وارد مجلس شده­اند.

کلیدواژه‌ها