تبیین جامعه‌شناختی ریای سیاسی و پیامدهای آن بر دولت‌های خودکامه (آلمان نازی، شوروی و ایران قبل از انقلاب)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 گروه آموزش علوم اجتماعی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران

2 دانشیار گروه جامعه‌شناسی نظری–فرهنگی، پژوهشکده مطالعات‌اجتماعی، پژوهشگاه علوم‌انسانی و مطالعات‌فرهنگی، تهران، ایران

چکیده

هدف مطالعه توصیف و تبیین نقش ریای‌سیاسی در شکست نظام‌های خودکامه (آلمان‌نازی، شوروی قبل از فروپاشی و ایران پهلوی‌دوم) است. روش مطالعه مقایسه‌ موردی بوده و نمودهای ریا در سه مورد تاریخی مذکور توصیف و با استفاده از روش توافق و اختلاف میل مورد مقایسه تاریخی قرار گرفته‌اند. گردآوری داده‌ها از منابع دست‌اول و دوم صورت گرفته و تحلیل‌ها به شیوه مقایسه-تاریخی ارائه شده‌اند.
یافته‌ها مؤید اهمیت ریا در شکست خودکامگی است. نظام‌های آسیب‌پذیر هم گرفتار ریای رهبران و دستگاه‌قدرت و هم گرفتار ریای توده بوده‌اند. رژیم‌ها در دوره قبل از فروپاشی ازنظر قدرت سرکوب حاکمیت و به‌تناسب آن مدیریت ریا در سطح پایین‌تری نسبت به دوره‌های باثبات‌تر بوده است. دستگاه‌تبلیغاتی رژیم‌های خودکامه نقش مهمی در تحکیم چهره ریاکارانه رژیم‌ها ایفا کرده‌اند. نظام‌های علمی و دانشگاهی از مهم‌ترین عوامل افشای چهره فریبکارانه رژیم‌ها بوده و در موقعیت کاهش سرکوب نقش مهمی در افشای واقعیات پشت پرده داشته‌اند. همچنین جریان‌های سیاسی رقیب و جنبش مخالفان نقش مهمی در آگاه‌سازی توده و ایجاد آگاهی‌انقلابی برای فروپاشی داشته‌اند. در مورد آلمان‌نازی کاهش اعتماد متقابل بین نخبگان و مردم و نیز شکست در جنگ عامل مهمی برای فروپاشی دستگاه‌خودکامه بوده است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Sociological explanation of political hypocrisy and its consequences for authoritarian governments (Nazi Germany, Soviet Union and pre-revolutionary Iran)

نویسندگان [English]

  • hosein Ahmadi 1
  • Mohammad Salar Kasraie 2
1 Social Science Education Faculty, Farhangian University, Tehran, Iran
2 Associate Professor, Department of Theoretical-Cultural Sociology, Research Institute for Social Studies, Research Institute for Humanities and Cultural Studies.
چکیده [English]

The purpose of study is to describe and explaine the role of political hypocrisy in the failure of autocratic regimes (Nazi Germany, the Soviet Union before its collapse, and Pahlavi II Iran). The study method is case study and the manifestations of hypocrisy have been described in the three mentioned historical cases and have been compared historically using the method of agreement and difference of Mill. Data were collected from primary and secondary sources and analyzes were presented in a comparative-historical manner.
Findings confirm the importance of hypocrisy in the authoritarian failure. Vulnerable regimes have suffered from both the hypocrisy of the leaders and the power apparatus and the hypocrisy of the masses. The regimes in pre-collapse period were lower in terms of the power of repression and, accordingly hypocrisy management, than in more stable periods. The propaganda apparatus of authoritarian regimes has played an important role in strengthening the hypocritical face of the regimes. Scientific and academic systems have been one of the most important factors in exposing the deceptive face of regimes and have played an important role in exposing the behind-the-scenes facts in reducing repression. Rival political wings and the opposition movement have also played an important role in raising public awareness and creating a revolutionary consciousness for collapse. In the case of Nazi Germany, the decline in mutual trust between the elite and the people, as well as the defeat in the war, were major factors in the collapse of the dictatorship.

کلیدواژه‌ها [English]

  • hypocrisy
  • authoritarianism
  • repressive apparatus
  • propaganda apparatus
  • Soviet Union
  • Germany
  • Iran
  • تاریخ دریافت: 16 مرداد 1401
  • تاریخ بازنگری: 23 مهر 1401
  • تاریخ پذیرش: 03 آبان 1401
  • تاریخ اولین انتشار: 05 آبان 1401