بسیج سیاسی در انقلاب اسلامی ایران و انقلاب ساندنیستی نیکاراگوئه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

چکیده

با این مفروضه که بسیج سیاسی مهم‌ترین رکن انقلاب است، مقالة حاضر به دنبال یافتن پاسخ مناسب برای این پرسش است که ابعاد و مختصات بسیج سیاسی در انقلاب اسلامی ایران و انقلاب ساندنیستی نیکاراگوئه چگونه است؟ پاسخ مقاله بر این فرضیه استوار است که با توجه به نوع رهبری، وسعت ایدئولوژی، قدمت و قدرت سازمان‌ها و گسترة جمعیت مشارکت‌کننده در انقلاب اسلامی ایران، بسیج سیاسی در ایران گسترده‌تر از بسیج سیاسی در انقلاب نیکاراگوئه است و انقلاب ایران در ردیف انقلاب‌های بزرگ تاریخ جای می‌گیرد. در بادی امر به نظر می‌رسید که با توجه به برخی شاخص‌ها همچون نوع ایدئولوژی که یکی اسلامی و دیگری مارکسیستی ـ مسیحی است، وسعت کشور، نوع کالای صادراتی که یکی صادرکننده نفت است و دیگری صادر‌کننده خاک، و... دو کشور بی‌شباهتند؛ اما این بررسی نشان می‌دهد که ماهیت شهری بسیج و نوع دولتی که مورد حمله واقع شد، به همراه گستره بسیج سیاسی عمده‌ترین نقاط اشتراک این دو انقلابند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Political Mobilization in the Iranian and Nicaraguan Revolutions

چکیده [English]

Political mobilization is the most important aspect of revolutions. Based on this statement, the main question of this article is: what are the dimensions and characteristics of the political mobilization in the Iranian and Nicaraguan Revolutions? Our hypothesis is that with reference to the significance of Ideology, leadership, organization and mass participation in the Islamic Revolution of Iran, political mobilization in the Islamic Revolution of Iran was stronger than political mobilization in the Nicaraguan Revolution. Despite of differences of the two countries in terms of Ideology (Islamic vs. Marxist), geographical size (big vs. small), main exports (oil-exporting vs. soil-exporting), both revolutions have some similarities such as their urban nature, despotic nature of the pre-revolutionary regimes, and the greatness of political mobilization. These similarities are the central justifications for this comparative study.

کلیدواژه‌ها [English]

  • the Islamic revolution of Iran
  • the Nicaraguan revolution
  • leadership
  • Ideology
  • political mobilization
  • تاریخ دریافت: 24 خرداد 1387
  • تاریخ بازنگری: 27 مهر 1390
  • تاریخ پذیرش: 21 بهمن 1388