بررسی عوامل شکست نمایندگان ایران در راهیابی به کنفرانس صلح ورسای

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمانشاه

2 دانشگاه شهید بهشتی

چکیده

کنفرانس صلح ورسای که پساز پایان جنگ جهانی اول توسط دول پیروز شکل گرفت درصدد بود تا دنیای پساز جنگ را بهگونهای بسازد که منادی صلح جهانی باشد. ایدههای آرمانگرایانهای که خصوصا از حمایت ویلسون رئیسجمهور آمریکا برخوردار بودند افکار عمومی جهان را به خود جذب نمود و شرایط مساعدی را در تصورات کشورهایی که طعم ناخوشایند جنگ را چشیده بودند ایجاد کرد. یکی از این کشورها که علیرغم بیطرفی در جنگ متحمل خسارات فراوانی شدهبود ایران بود که اینک قصد داشت تا از این فرصت استثنایی برای احقاق حق و استقلال واقعیاش نهایت استفاده را ببرد. از اینرو نمایندگانی را به پاریس فرستاد. اما در رسیدن به مطامع خود ناکام ماند. این پژوهش به بررسی علل ناکامی نمایندگان ایرانی  برای حضور در کنفرانسصلح ورسای پرداخته و با تحلیل عوامل تحمیل شده به نمایندگان ایران، این عوامل را به چهار دسته تقسیم بندی کرده و در نهایت پارادوکس میان ایدههای ایدهآلیستی و رئالیستی موجود در روابط بینالملل در برهه مورد نظر را عامل تسریع کننده این شکست می داند.

کلیدواژه‌ها

عنوان مقاله [English]

Evaluation of Failure Factors of Iran's Representatives to Attend the Versailles Peace Conference

نویسندگان [English]

  • Sirous Mohebi 1
  • Saeedeh Sadat Ahmadi 2

چکیده [English]

Versailles Peace Conference, which was formed by allies after World War 1, sought to build a postwar world being the harbinger of world peace. Utopian ideas supported by Wilson, President of America, particularly attracted the world public attention and created favorable conditions in the imagination of countries that experienced the unpleasant taste of war. One of these countries that despite neutrality in the war suffered heavy losses was Iran. At that time, Iran wanted to best use this exceptional opportunity to get its rights and real independence. Therefore, it sent representatives to Paris, but failed to achieve its interests. This study investigated the causes of the failure of the Iranian mission to attend the Versailles Peace Conference. Analyzing the factors imposed to the representatives of Iran, we divided them into four categories, and we finally conclude that the paradox between the idealist and realist ideas in the international relations at that time speed up that failure. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Versailles Peace Conference
  • Iran
  • England
  • Idealism
  • Realism

دوره 12، شماره 1
زمستان 1395
صفحه 167-205
  • تاریخ دریافت: 09 آذر 1395
  • تاریخ بازنگری: 28 خرداد 1396
  • تاریخ پذیرش: 28 خرداد 1396