بررسی رابطه توسعه اجتماعی و فرهنگ سیاسی در جامعه ایران؛ مطالعه موردی شهروندان شهر رشت

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

گروه علوم اجتماعی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه گیلان، شهر رشت، کشور ایران

چکیده

پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که توسعه اجتماعی چه تأثیری بر فرهنگ سیاسی ایران می گذارد؟ در پاسخ به این پرسش از نظریه تحول تاریخی توسعه آدریان لفت‌ویچ استفاده شده و برای سنجش دو متغیر اصلی از نظریه فرهنگ سیاسی گابریل آلموند و شاخص‌های توسعه اجتماعی (ISS) استفاده شده است. روش پژوهش کمی است و از ابزار پرسشنامه برای گردآوری داده‌های پژوهش شده است. جامعه آماری شهروندان مناطق پنج‌گانه شهر رشت است. نتایج تحقیق موید این فرضیه اصلی پژوهش است که با افزایش میزان شاخص‌های توسعه اجتماعی بر میزان فرهنگ سیاسی مشارکتی افزوده می‌شود. فرهنگ سیاسی ۶۳.۳ درصد مردم رشت از نوع اطاعتی است و میزان توسعه‌یافتگی اجتماعی در مردم شهر رشت با انحراف معیار ۴۶/۰ کمتر از میزان متوسط است. این میزان در منطقه دو بیشتر و در منطقه چهار کمتر از سایر مناطق است. هم‌چنین تفاوت معناداری بین مردم مناطق مختلف شهر رشت از حیث توسعه اجتماعی وجود دارد که نمایانگر تأیید فرضیه‌های فرعی پژوهش است.

کلیدواژه‌ها

موضوعات

عنوان مقاله [English]

Review the Relationship between Social Development and Political Culture

نویسندگان [English]

  • mehdi mazloom
  • mohammadreza gholami
  • reza alizadeh

ِDepartment of social sciences, Faculty of human sciences, University of guilan, Rasht city, Country of iran

چکیده [English]

The main question of the present study is what effect does social development have on political culture? In answer to this question, Leftovich's theory of historical development, Almond's typology of political culture, and the indicators of social development of the ISS have been used. The research method is quantitative and research data were collected by a questionnaire. The statistical population is the citizens of the five districts of Rasht. The results of the research confirm this main hypothesis of the research which increases the level of participatory political culture by increasing the indicators of social development. The political culture of the majority of the people of Rasht is subordinate and the rate of social development in the people of Rasht is less than average. There is also a significant difference between people in different areas of Rasht in terms of social development, which indicates the confirmation of the research hypotheses.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Social Development
  • Political Culture
  • Trust
  • Gender Equality
  • Rasht
-         آزادارمکی، تقی و همکاران (۱۳۹۱)، «بررسی و شناسایی شاخص‌های کاربردی توسعه اجتماعی (با استفاده از تکنیک دلفی)»، مطالعات توسعه اجتماعی- فرهنگی، دوره اول، شماره اول، صص ۳۰-۷.
-         آلموند، گابریل و همکاران (۱۳۷۵)، چارچوبی نظری برای بررسی سیاست تطبیقی، ترجمه علیرضا طیب، تهران: مرکز آموزش مدیریت دولتی.
-         احمدی، یعقوب (۱۳۹۷)، «گونه‌شناسی فرهنگ سیاسی دانشجویان استان کردستان برپایة متغیرهای اجتماعی ـ فرهنگی»، جامعه‌شناسی کاربردی، سال ۲۹، شماره ۶۹، بهار، صص ۱۲۸-۱۰۷.
-         ازکیا، مصطفی و غفاری، غلامرضا (۱۳۹۳)، جامعه‌شناسی توسعه، تهران: کیهان.
-         ازکیا، مصطفی و همکاران (۱۳۹۳)، بررسی سطح توسعه اجتماعی در شهر تهران، تهران: مطالعات توسعه اجتماعی ایران، دوره ۶، شماره ۴، صص ۲۱-۷.
-         اینگلهارت، رونالد و ولزل، کریستین (۱۳۸۹)، نوسازی، تغییر فرهنگی و دموکراسی، ترجمه یعقوب احمدی، تهران: کویر.
-         بدیع، برتران (۱۳۸۳)، توسعه سیاسی، ترجمه احمد نقیب زاده تهران: نشر قومس.
-         پاتنام، ر. (۱۳۸۰)، دموکراسی و سنت‌های مدنی، ترجمه : دل‌افروز، م.ت ، تهران: غدیر.
-         پای، لوسین، (۱۳۷۰)، «فرهنگ سیاسی و توسعه سیاسی»، ترجمه مجید محمدی، نامه فرهنگ، سال دوم، شماره ۵ و ۶ ، شماره اول ۱ و ۲، صص ۴۷-۳۷.
-         تودارو، مایکل (۱۳۷۸) توسعه اقتصادی در جهان سوم، ترجمه غلامعلی فرجادی، تهران: مؤسسه عالی پژوهش برنامه‌ریزی و توسعه.
-         دیاکیت، سیدیکی (۱۳۷۱)، «توسعه فقط مسئلۀ فن سالارانه نیست»، ترجمه احمد محقق، کتاب توسعه، شماره ۳، پاییز، صص ۷۹-۶۶.
-         زاهدی، محمدجواد (۱۳۹۰)، توسعه و نابرابری، تهران: مازیار.
-         عبداللهی، محمد (۱۳۸۰)، «توسعۀ اجتماعی از دیدگاه جامعه‌شناسی امروزی»، اولین همایش توسعه اجتماعی، دفتر اجتماعی وزارت کشور، تهران: علمی و فرهنگی.
-         علم، محمدرضا (۱۳۸۷ )، سهم فرهنگ سیاسی ایران در ناپایداری احزاب، تهران: نیک فرجام.
-        فاضلی، محمد و همکاران (۱۳۹۲)، «توسعه اجتماعی، شاخص‌ها و جایگاه ایران در جهان»، مطالعات توسعه اجتماعی فرهنگی،  دوره ۲ شماره ۱، صص ۱۸۲- ۱۵۹.
-         کتابی، محمود و همکاران (۱۳۸۰)، گونه شناسی فرهنگ سیاسی دانشجویان شاغل به تحصیل در ایران، مجله دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه اصفهان، شماره ۲۷-۲۶، صص ۱۰۸-۷۷.
-         کلانتری، عبدالحسین و همکاران (۱۳۹۳)، توسعه اجتماعی در شهر تهران، تهران: مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران.
-         گای، داهرام، و همکاران (۱۳۷۱)، «بررسی شاخص‌های انسانی و اجتماعی توسعه»، روستا و توسعه، دوره اول، شماره اول.
-         گریفن، کیث و مک‌کنلی، تری (1377)، توسعه انسانی دیدگاه و راهبرد، ترجمه غلامرضا خواجه‌پور، تهران: وداد.
-         لفت ویچ، آدریان (۱۳۸۵)، دولت‌های توسعه‌گرا، ترجمه جواد افشارکهن، مشهد: مرندیز.
-         نظری، محسن (۱۳۷۷)، «مشخصه‌های تحول بازار نیروی کار در چهار دهۀ اخیر»، اطلاعات سیاسی اقتصادی، شماره ۱۳۱ و ۱۳۲، مرداد و شهریور، صص ۱۷۱-۱۵۸.
-         نوبخت، محمدباقر و همکاران (۱۳۹۰)، «کارکردهای الگوی توسعه»، راهبرد، سال بیستم، شماره ۶۱، زمستان، صص ۲۳۱-۲۱۳.
-         ونهان، ت. (۱۳۹۵)، دموکراسی: مطالعه‌ایتطبیقی، ترجمه ی. احمدی و ح. محمدزاده، تهران: خردمندان.
-          Alexander, J. (1995), Civil Societies, London: Sage Publications.
-          Almond, G. & Verba, S, (1963), The Civic Culture, Political Attitudes and Democracy in Five countries, Princeton, NJ: Princeton University Press.
-          Almond, G. (1990), The study of Dolitical culture, in A Disciplin Divided: School and Sects in Political Science, Newbury Park, CA: Sage Publications.
-          Almond, G. & Powell, B. (1992), Comparative Politics: A Development Approach, New Delhi: Oxford & IBH, Publishing Company.
-          Avey, M. J. (1989), The demobilization of American voters, Westport: Greenwood Press.
-          Diamond, Larry, (1994), Political Culture and Democracy in Developing Country, U.S.A Rienner Publishers.
-          Elazar, D. J. (1966), American Federalism: A View from the States, New York: Thomas Y. CrowellCompany.
-          Foa, Roberto; Arjan de Haan, Irene van Staveren, Ellen Webbink, Herman Hardenbol, (2011), Indices of Social Development. International institute of social studies.
-          Foa, Roberto; Tanner, Jeffery C. (2012), Methodology of the Indices of Social Development, International institute of social studies.
-          Ghai, Dharam. (1997), Social development and public some lessons from successful experiences, United Nations research institute for social development.
-          Ingelehart R. and Welzwl, C. (2009), Political Culture, Mass Bliefs and Value Change, Oxford University Press, pp. 126-143.
-          Cleveland, R. and Jacobs, G., (1999), Social Development theory, in: www//social Development/theory.
-          Woolcock, Michael (2014), Culture, Politics, and Development, The World Bank, Development Research Group, Poverty and Inequality Team.
-          Moe, T. M. (1980), The Organization of Interests: Incentives and the Internal Dynamics of Political Interest Groups, Chicago: University of Chicago Press.
-          Nelson. A. J. (1980). Political culture and women’s representation in lower state legislative chambers: 1971 and 1977, International Journal of Intercultural Relations, 4, pp. 367-377.
-          Rystinaa, Indira Sadybekovna. (2013), Evolution of the political culture of the youth of Kazakhstan, Procedia-Social and Behavioral Sciences 89, pp. 413 – 417.
-          Stiglitz, Joseph E. (1999), “Knowledge for Development: Economic Science, Economic Policy, and Economic Advice”, in Boris Plesovic and Joseph E. Stiglitz, eds., Annual World Bank Conference on Development Economics 1998, Washington D.C: World Bank.
-          Tessler, M. and Gao, E. (2009), Democracy and the political culture orientations of ordinary citizens: a typology for the Arab world and beyond: Published by Blackwell PublishingLtd.
-          Tessler, M. (2011), What Do Ordinary Citizens in the Arabs World Want: Secular Democracy or Democracy with Islam?, Michigan:University of Michigan.

دوره 15، شماره 3 - شماره پیاپی 59
تابستان 1399
صفحه 173-200
  • تاریخ دریافت: 22 تیر 1399
  • تاریخ بازنگری: 12 شهریور 1399
  • تاریخ پذیرش: 17 مهر 1399